Κάπου υπάρχει ένα νησί...

Κάπου υπάρχει ένα νησί...
Κάπου υπάρχει ένα νησί....

Δευτέρα, 30 Απριλίου 2012

Καιροί τραγικοί. Απαγορεύουν τις λέξεις

Λέξεις επικίνδυνες, πολιτικά μη ορθές.
Λέξεις υπό διωγμό. 
Λέξεις απαγορευμένες στα σχολειά κατόπιν διευθυντικών εντολών.
Δάσκαλοι σε λογοκρισία, μαθητές σε ...αμηχανία. Μια κοινωνία σε αφασία.
Όταν η α-νοησία θεσπίζεται με νόμους.

Ποιες λέξεις απαγορεύτηκαν από τα αμερικάνικα σχολεία

Από: Τσαντίρι
Δεινόσαυρος, διαζύγιο, γενέθλια, έγκλημα, κυνήγι, εξέλιξη, ραπ μουσική, φτώχεια. Κι όμως αυτές οι λέξεις
απαγορεύτηκαν να χρησιμοποιούνται στα σχολεία της Νέας Υόρκης.

Φοβούμενη πως ορισμένες λέξεις πιθανώς να κάνουν τους μαθητές να νιώσουν…αμηχανία, η Διεύθυνση Εκπαίδευσης της Νέας Υόρκης υιοθέτησε για τα δημόσια δημοτικά σχολεία της πόλης έναν κατάλογο με πενήντα από αυτές που πρέπει να αποφεύγονται στις γραπτές εξετάσεις των μαθητών!

Η λέξη «Δεινόσαυρος», για παράδειγμα, μπήκε στο … «Top 50″ επειδή οι δεινόσαυροι υπονοούν την… εξέλιξη των ειδών, κάτι που μπορεί να μην αρέσει στους θρήσκους.
Η λέξη «Halloween» συνδέεται με τον παγανισμό, ενώ τα «γενέθλια» πιθανώς να δυσαρεστήσουν τους Μάρτυρες του Ιεχωβά, οι οποίοι δεν γιορτάζουν την ημέρα της γέννησής τους.

Επίσης, λέξεις που έχουν να κάνουν με την οικονομική κατάσταση, όπως η «φτώχεια» μπαίνουν και αυτές στη «μαύρη λίστα» της Διεύθυνσης Εκπαίδευσης, γιατί μπορεί να κάνουν παιδιά ορισμένων κοινωνικών στρωμάτων να νιώσουν άσχημα.
Σύμφωνα με το planet-greece.blogspot.com, η λέξη «dancing» επειδή φέρνει στο νου σέξι κινήσεις και ντύσιμο (αντί αυτού προτείνεται το «μπαλέτο», λες και οι μπαλαρίνες φοράνε κελεμπία όταν χορεύουν) και η λέξη «διαζύγιο» επειδή μπορεί να κάνει τα πιτσιρίκια να αναβιώσουν ένα οικογενειακό σοκ.

Σύμφωνα με τον επικεφαλής της Διεύθυνσης Εκπαίδευσης Dennis Walcott, η εν λόγω λίστα συντάχθηκε για να δώσει κατευθυντήριες γραμμές στους καθηγητές που διαμορφώνουν τα διαγωνίσματα.
«Θέλουμε να σιγουρέψουμε ότι οι καθηγητές θα είναι προσεκτικοί στο τι γράφουν», δήλωσε χαρακτηριστικά στο CBS την Δευτέρα.

Άλλες λέξεις που συμπληρώνουν τη λίστα είναι το αλκοόλ, ο καρκίνος, τα τσουνάμι, ο άστεγος, το junk food, τα πυρηνικά όπλα, η παραψυχολογία, η πολιτική(!), η δουλεία, η τρομοκρατία, τα τρωκτικά(!), η μαγεία και η τηλεόραση.

Πώς το είχε πει ο Αϊνστάιν; "Δυο πράγματα στον κόσμο είναι απέραντα, το σύμπαν και η ανθρώπινη βλακεία."

Κυριακή, 29 Απριλίου 2012

Καμιά ψήφος δεν πάει χαμένη!


Τον τελευταίο καιρό κυκλοφορεί ένα μέιλ με ταχύτητα αστραπής που υποστηρίζει ότι η ψήφος στα μικρά κόμματα που δεν μπαίνουν στην Βουλή όχι απλώς είναι χαμένη λόγω μη εκπροσώπησης, αλλά τελικά πριμοδοτεί τον 1ο κόμμα με ένα πριμ 50 εδρών.
Χωρίς να είμαι ειδική στον εκλογικό νόμο, η πριμοδότηση των 50 εδρών θα συμβεί έτσι κι αλλιώς. Στην πραγματικότητα αυτό που θα συμβεί όμως αν πολλές έγκυρες ψήφοι πάνε σε όσον το δυνατόν περισσότερα κόμματα (πιάσουν δεν πιάσουν το όριο του 3%), είναι ότι τα 2 πρώτα κόμματα θα έχουν μικρότερη εκπροσώπηση σε έδρες, από το να ψηφιστούν λιγότερα κόμματα, ακόμα και αν πάρουν το ίδιο ποσοστό!
Αυτό στην πράξη σημαίνει ότι θα δυσκολευτούν να σχηματίσουν κυβέρνηση 151 βουλευτών οι Τζέκιλ και Χάιντ.

Ένας νεαρός επιστήμονας ο Σταμάτης Καββαδίας το αναλύει επιστημονικά στο άρθρο του: Ξεκαθαρίζονταςτον Εκλογικό Νόμο: η Τελευταία Ευκαιρία της Δημοκρατίας!

Επειδή περιέχει τεχνικους όρους και είναι μακροσκελές (κι ως εκ τούτου κουραστικό), θα αναδημοσιεύσω το τελευταίο κομμάτι του από το οποίο προκύπτει το εξής εκπληκτικό: ΝΔ και ΠΑΣΟΚ «μπορούν» να κυβερνήσουν με μόλις 31%, γιατί θα μοιραστούν 182 έδρες αν μπουν λιγότερα κόμματα στη βουλή και αν δεν μοιραστούν οι έγκυρες ψήφοι σε "λοιπά" κόμματα που μένουν εκτός βουλής.
Με το ίδιο ποσοστό όμως 31% ανάμεσα σε ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, αν τελικά μπουν 12 κόμματα στη βουλή και ψηφιστούν ένα σωρό μικρά που μένουν απ’ έξω, αυτοί οι δύο θα λάβουν 142 έδρες μόνο!!! (παίρνοντας και το μπόνους των 50 εδρών)
Γι’ αυτό αν θέλουμε να τους ανατρέψουμε ας πάμε την άλλη Κυριακή να  ψηφίσουμε όλοι, ακόμα και οι απογοητευμένοι, μπουχτισμένοι, διαολισμένοι, όλοι! Βρείτε ψηφοδέλτιο, μα ένα σωρό θα μας δώσουν, Πειρατές, Κυνηγούς, Οικολόγους, «ΟΧΙ», το Φούφουτο, αλλά ψηφίστε!!!! (Έγκυρα εννοείται, όχι χριστοπαναγίες, φάσκελα και γεννητικά όργανα...)

Διαβάστε το επίμαχο κομμάτι:
β) Μια Δυνατότητα Ανατροπής του Εκλογικού Αποτελέσματος
Το επόμενο σχήμα (πάνω γράφημα) παρουσιάζεται η περίπτωση που όλες οι αδιευκρίνιστες ψήφοι τοποθετούνταν έγκυρα σε κάποιο εξωκοινοβουλευτικό κόμμα, που παρόλα αυτά δεν μπαίνει στη βουλή (θυμηθείτε ότι χρειάζονται περίπου 15 εξωκοινοβουλευτικά κόμματα για να συμβεί αυτό). Σε αυτή την περίπτωση, 6 μόνο κόμματα μπαίνουν στη βουλή, καθώς δεν μπορούνε να εκμεταλλευτούνε υπέρ τους την αδιευκρίνιστη ψήφο, και τα υπόλοιπα συμμετέχουν στο «Άλλο κόμμα». Στο κάτω μέρος του σχήματος, δίνεται η αντίστοιχη βουλή που προκύπτει. Παρατηρήστε ότι το «Άλλο κόμμα» με 41,1% δεν παίρνει ούτε μία έδρα, ενώ ΝΔ και ΠΑΣΟΚ «μπορούν» να κυβερνήσουν με μόλις 31%, που, μάλιστα, αντιστοιχεί σε 182 έδρες!!!

Σχήμα 3: Πάνω, εκτίμηση ψήφου με την αδιευκρίνιστη ψήφο από τη δημοσκόπησης της Marc να προστίθεται, υποθετικά, στο “Άλλο κόμμα”. Κάτω, η σύνθεση της βουλής που θα προέκυπτε.

γ) Μια πιο Δύσκολη Ανατροπή του Αποτελέσματος
Στα παρακάτω γραφήματα, παρουσιάζεται το ενδεχόμενο να μπουν στη βουλή ένας σημαντικός αριθμός μικρών κομμάτων, που στην αρχικής δημοσκόπηση της Marc φαίνονται να μένουν εκτός, ενώ τα υπόλοιπα ποσοστά της αδιευκρίνιστης ψήφου, πάνε και πάλι σε έγκυρες ψήφους σε εξωκοινοβουλευτικά κόμματα. Τα ποσοστά που τους δίνονται είναι χονδρικώς ανάλογα με την εμφανιζόμενη δύναμή τους στις δημοσκοπήσεις. Το αποτέλεσμα είναι τυχαίο, αφού, για παράδειγμα, μοιάζει απίθανο η συνδυασμένη δύναμη ΛΑΟΣ και Χρυσής Αυγής να είναι της τάξης του 10,5% στην κοινωνία, όπως παρουσιάζεται χάριν του παραδείγματος. Η κατανομή εδρών, που προκύπτει για τη βουλή, βγάζει τα δύο μεγάλα κόμματα, ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, να παίρνουν και πάλι 31%, όμως συνολικά μόνο 142 έδρες (θεωρώντας δεδομένο ότι θα σχηματίσουν τελικά κυβέρνηση και θα πάρουν τις +50 έδρες) και άρα να μην μπορούν να σχηματίσουν κυβέρνηση. Παρόλα αυτά, η πιθανότητα να μπουν στη βουλή το ΛΑΟΣ και η Δημοκρατική Συμμαχία, κάνει δυνατή μια συνεργασία που θα μπορούσε να δημιουργήσει κυβερνητική πλειοψηφία, αν και αδύναμη χωρίς και τα δύο αυτά μικρότερα κόμματα!

Σχήμα 4: Πάνω, εκτίμηση ψήφου, με την αδιευκρίνιστη ψήφο από τη δημοσκόπησης της Marc να προστίθεται, υποθετικά, σε διάφορα κόμματα που οριακά ξεπερνούν το 3% και στο “Άλλο κόμμα”. Κάτω, η σύνθεση της βουλής που θα προέκυπτε.

Από το τελευταίο παράδειγμα, συνάγεται ότι η πιο πιθανή ανατροπή του αποτελέσματος βρίσκεται στην ψήφο σε εξωκοινοβουλευτικά κόμματα, που τελικά δεν μπαίνουν στη βουλή! Για αυτό, απαιτείται αποδυνάμωση του ΛΑΟΣ και της Δημοκρατικής Συμμαχίας και εντελώς τυχαία τοποθέτηση της ψήφου σε άλλο εξωκοινοβουλευτικό κόμμα.

Παρασκευή, 27 Απριλίου 2012

Ραντεβού στο Σταύλο


Οι κυβερνητικοί βουλευτές έχουν άπλετο χρόνο στη διάθεσή τους το τελευταίο διάστημα, μιας και δεν τολμάνε να ξεμυτίσουν απ’ το σπίτι τους και το έχουν ρίξει στη συγγραφή.
Απορροφημένοι από την κοπιώδη πνευματική εργασία της συγγραφής δεν έχουν χρόνο για την επίσης κοπιαστική εργασία της ανάγνωσης.

Στην αρχή που το είδα νόμισα πως είναι φωτομοντάζ. Ξέρετε από αυτά τα σατιρικά- προβοκατόρικα που κυκλοφορούν στο Δίκτυο κατά εκατοντάδες. Όχι γιατί ο θερμός υποστηρικτής των μνημονίων- βουλευτής- ηθοποιός-ποδοσφαιροπρόεδρος Γιάννης Βούρος έγινε και συγγραφέας. Αλλά για τον χώρο που διάλεξε να παρουσιάσει το έργο του: στο Σταύλο(!), ένα Πολυχώρο στο Θησείο. Η δυσπιστία μου αμβλύνθηκε με ένα απλό κλικ.

Εδώ και κάμποσο καιρό έχω υποστηρίξει δημόσια ότι η Βουλή έχει απαξιωθεί και γελοιοποιηθεί σε τέτοιο βαθμό ως θεσμικό όργανο, εξαιτίας των προσώπων που την αποτελούν και των ενεργειών τους, που ομοιάζει με κοτέτσι.
Βουλευτές που έχουν μετατρέψει το Σύνταγμα της χώρας σε κουρελόχαρτο, οι οποίοι με κλειστά μάτια λένε «ναι σε όλα», που ψηφίζουν χωρίς να έχουν διαβάσει τι γράφει αυτό που ψηφίζουν, κλακαδόροι που χειροκροτούν ένα καθυστερημένο νοητικά ηγέτη και με το ίδιο πάθος κάνουν κερκίδα στον πολιτικό του αντίπαλο μόλις αναλάβει την εξουσία φορτώνοντας το λογαριασμό στον προηγούμενο.
Σκυλοκαυγάδες ανάμεσα σε ιδεολογικοπολιτικούς εχθρούς που την άλλη μέρα συγκυβερνούν αγκαλιά, επαναστάτες που καταγγέλουν και φεύγουν και μετά από ένα μήνα ξαναγυρίζουν από ‘κει που ‘φυγαν,  άνθρωποι που δεν είναι σε θέση να πουν μιαν αράδα λέξεις χωρίς να τις διαβάσουν και που όταν τις διαβάζουν κάνουν λάθη, γλείφτες, ψηφοφόρι που ψηφίζουν «όχι» σήμερα και αύριο «ναι» για το ίδιο θέμα, άνθρωποι στην κοσμάρα τους που χασκογελούν και χαριεντίζονται μέσα στις υψηλής αισθητικής αίθουσες την ώρα που ο κόσμος έξω πεθαίνει. Χοντρόπετσοι, θρασείς, και αναίσχυντοι που δηλώνουν δημόσια που ζορίζονται οικονομικά, πως γνωρίζουν από φτώχια γιατί έχουν άνεργους γιούς και ξαδέρφια(!) ή ότι η μάνα τους, τους γέννησε σε ορυχείο...
Θα μπορούσα να γράφω για ώρες...
Αλλά νομίζω όλοι ότι καταλαβαίνεται το πνεύμα μου περί του συγκεκριμένου κτιρίου και των ζωντανών που κατοικοεδρεύουν σε αυτό...

Εξ’αιτίας τούτου νομίζω ότι ο κύριος Βούρος μπήκε τζάμπα στα έξοδα.
Αντί του Πολυχώρου στο Θησείο, θα μπορούσε να επιλέξει για την παρουσίαση του βιβλίου του, το χώρο της Βουλής...

Πέμπτη, 26 Απριλίου 2012

Πολύ πέραση αυτή η ΤΙΝΑ!


Ακούμε καθημερινά (όπως και το προηγούμενο διάστημα), απελπισμένες και λυσσαλέες φωνές υποστήριξης των προδοτικών επιλογών του σάπιου κυβερνητικού σχήματος με την εξής αιτιολόγηση:
Δεν υπάρχει άλλη εναλλακτική λύση! Η προσφυγή μας στην Τρόικα (βοήθειά της που μας έσωσε), ήταν μονόδρομος, δεν είχαμε άλλη επιλογή για να σώσουμε την πατρίδα, την οικονομία, για να μη χρεοκοπήσει (!) η χώρα, για να σώσουμε τους μισθούς και τις συντάξεις σας, για να κάνουμε το χρέος βιώσιμο, για ανταποκριθούμε στις υποχρεώσεις μας απέναντι στους δανειστές μας, για να μη μας βρουν τα χειρότερα...
Ή θα έχετε 200 ευρώ μισθό ή καθόλου, θα ζήσετε στη μιζέρια αλλιώς θα πεθάνετε, πρέπει να ξεπουλήσουμε τα βαρίδια του δημόσιου πλούτου της χώρας, να εξαφανίσουμε το κοινωνικό κράτος αλλιώς θα καταποντιστεί η χώρα. (Ή αλλάζουμε ή βουλιάζουμε). Δεν υπάρχει εναλλακτική λύση...

Σύσσωμοι οι δωσίλογοι, οι υποστηρικτές και τα παπαγαλάκια τους ξεθάβουν το πιο διάσημο επιχείρημα της Θάτσερ και της πιο άθλιας νεοφιλελεύθερης πολιτικής που γνώρισε ποτέ η Ευρώπη: "There Is No Alternative". (TINA), από τα αρχικά της πρότασης.
Μπορεί η Θάτσερ να είναι με το  ένα πόδι στον τάφο, να νομίζει πως είναι η Μόνικα Μπελούτσι από το Αλτσχάιμερ, μπορεί αυτή η Τίνα να είναι μια σιτεμένη μεγαλοκοπέλα, αλλά έχει μπόλικους επίδοξους εραστές στην ημιδαπή και την αλλοδαπή, ακόμα...

Νεοφιλελεύθερα σοσιαλιστικά κοράκια, εσείς που χρεοκοπήσατε τη χώρα, που την οδηγήσατε στα μνημόνια, υπάρχει άλλη εναλλακτική: Ο Κορυδαλλός και η δήμευση των περιουσιών σας, η παύση πληρωμής του απεχθούς χρέους, η καταγγελία όλων των εθνικά μειοδοτικών δανειακών συμβάσεων που υπογράψατε και η παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας με εθνικό νόμισμα.
Να ξαναχτίσουμε τη χώρα μας από την αρχή. Να αποκτήσει κυριαρχία και υπερηφάνεια ξανά. Ενωμένοι, χωρίς ιδεολογικές και πολιτικές διαφορές. Νοικοκυραίοι στον τόπο μας.
Αλλιώς βγάλτε φωτογραφίες της χώρας όσο προλαβαίνετε. Και των δικών μας ανθρώπων. Για να έχουμε να τους θυμόμαστε...
Όσοι ζήσουμε κι όσοι δεν ξενιτευτούμε, θα μείνουμε να ατενίζουμε τα ερείπια του τόπου μας, ό, τι απέμεινε από την αγοραπωλησία.

Αυτές οι σκέψεις μου ήρθαν στο μυαλό μετά από e-mail φίλου που περιλάμβανε ένα βιντεάκι με τον αγαπημένο μου Βρετανό σκηνοθέτη Κεν Λόουτς, ο οποίος δήλωνε πως αρνήθηκε να παρακολουθήσει την ταινία με τη βιογραφία της Θάτσερ, για πολύ συγκεκριμένους λόγους. (Για τους ίδιους που αρνήθηκα να τη δω κι εγώ και να πετάξω 8 ευρώ).

Τρίτη, 24 Απριλίου 2012

Οικοδομή

Tα δυο «μεγάλα» κόμματα βλέποντας την κρισιμότητα της καταστάσης, 
αποφάσισαν να συνεργαστούν προκειμένου να βγούμε από την κρίση 
και να οικοδομηθεί η καινούργια Ευρωπαϊκή Eλλάδα.

Tο ΠAΣOK θα βάλει τη λάσπη και η N.Δ. τα τούβλα!
Χάρρυ Κλυνν

Δευτέρα, 23 Απριλίου 2012

Δεν ξέρω εγώ...


Δεν ξέρω εγώ κανένα θεό Χρέος,
ένα θεό εγώ ξέρω· την Αγάπη.
...........................................
Έρωτα εσύ, μονάρχη και γενάρχη!
Εσύ τυφλή και ἡ Μοίρα, εσύ και ἡ Πρόνοια.
Ό, τι δεν αγαπούμε, δεν υπάρχει.
Κωστής Παλαμάς
Σατιρικά γυμνάσματα, 1912

Κυριακή, 22 Απριλίου 2012

Τόσον καιρό φωνάζουμε για κρεμάλες...

Να κρεμάσουμε ποιους; Τους εαυτούς μας;
Η επικαιρότητα μας βγάζει τη γλώσσα.
Τραγική συνέχεια αυτών που έγραφα χτες.
Θα μας ξεκάνουν.
Όταν αρχίζουν και βάζουν τέρμα στη ζωή τους και οι μαχητικοί εργαζόμενοι, οι ενταγμένοι πολιτικά και ιδεολογικά αγωνιστές, τότε κάτι δεν πάει καλά...
Τα πράγματα αγριεύουν.
Γιατί δεν το βλέπουμε γαμώτο;

Σοκ προκαλεί η είδηση νέας αυτοκτονίας, ενός 44χρονου δασκάλου που έφυγε, θέτοντας τέλος στη ζωή του, χθες Σάββατο 21 Απρίλη το απόγευμα, σε ένδειξη πολιτικής διαμαρτυρίας

Πρόκειται για τον δάσκαλο, Σάββα Μετοικίδη, ο οποίος ζούσε και δίδασκε στην Αθήνα και βρέθηκε στην ιδιαίτερη πατρίδα του για τις ημέρες του Πάσχα. Ο αυτόχειρας απαγχονίστηκε λίγο μετά τις 5 το απόγευμα σε αποθήκη της πατρικής κατοικίας του στη Σταυρούπολη.
Άφησε ιδιόχειρο, πολυσέλιδο σημείωμα, στο οποίο εξηγεί ότι οι λόγοι της αυτοκτονίας του είναι ξεκάθαρα πολιτικοί και ότι διαμαρτύρεται για το μνημόνιο και την οικονομική κατάσταση της χώρας. Aποτελεί ένα μανιφέστο ενάντια στην μνημόνιο και τις επιπτώσεις στην ελληνική κοινωνία.


Σύμφωνα με το tvxs.gr, είναι η δεύτερη αυτοκτονία Έλληνα που έχει ξεκάθαρο χαρακτήρα πολιτικής διαμαρτυρίας για την κατάσταση στη χώρα και την οικονομική κρίση και συμβαίνει δύο εβδομάδες πριν τις κρίσιμες εθνικές εκλογές.

Ο Σάββας Μετοικίδης ήταν μάχιμος, αγωνιστής και συνδικαλιζόταν στο χώρο των εκπαιδευτικών με την παράταξη ΑΝΤΑΡΣΥΑ.

Σάββατο, 21 Απριλίου 2012

Θα μπορούμε τουλάχιστον να θάβουμε τους νεκρούς μας;


Αν αναρωτιέστε γιατί το φέρετρο είναι πάνω στο αυτοκίνητο του Δήμου και όχι σε νεκροφόρα, η απάντηση είναι ότι οι συγγενείς της ηλικιωμένης γυναίκας δεν είχαν χρήματα για τα έξοδα της κηδείας.

Όπως ενημέρωσε το LamiaReport. gr ο αναγνώστης, που έστειλε τη φωτογραφία, οι συγγενείς κατέφυγαν στον Δήμο δηλώνοντας αδυναμία να κηδέψουν τον άνθρωπό τους.
Ο Δήμος έστειλε το αυτοκίνητο και βρήκε τρόπο να καλύψει τα υπόλοιπα έξοδα της κηδείας, όχι πάντως από το ταμείο του Δήμου αφού κάτι τέτοιο δεν προβλέπεται.
Σε τηλεφωνική επικοινωνία που είχε το LamiaReport.gr με τον Δήμαρχο Στυλίδας Απόστολο Γκλέτσο για το συμβάν, εκείνος είπε ότι δεν θα ήθελε να κάνει κάποια δήλωση για το θέμα αυτό, ωστόσο φανερά εξοργισμένος έθεσε ένα ερώτημα: Πιο συγκεκριμένα είπε:

«Δεν θέλω να κάνω καμία δήλωση. Θέλω μόνο να θέσετε ένα ερώτημα εκ μέρους μου σε αυτούς που μας κυβερνούσαν, μας κυβερνούν και θέλουν να μας κυβερνήσουν. Ρωτήστε τους: Θα μπορούμε τουλάχιστον να έχουμε την δυνατότητα να θάβουμε τους νεκρούς μας;»

Με αφορμή αυτή η την τραγικά σοκαριστική είδηση που διάβασα, μου έρχονται στα αυτιά τα λόγια του Αντώνη, σ’ ένα διάλλειμα του προεκλογικού αγώνα. Ο οποίος απηυδισμένος, θυμωμένος, παθιασμένος, μονολογεί εδώ και δυο μέρες ξεφυσώντας και καπνίζοντας το ένα τσιγάρο μετά το άλλο:
Ξυπνήστε, γαμώ τα βουνά! Σε λιγάκι θα μας φάνε ζωντανούς, θα μας φτυαρίζουνε από τσι δρόμους ποθαμένους με τα κάρα του Δήμου. Και ούτε θα μας θάβουνε γιατί κοστίζουνε οι κάσες με τα χερούλια. Θα μας ε βάζουνε φωθιά να μας καίνε για να γλυτώνουνε τα έξοδα. Για αυτό θα φτιάξουνε και τα αποτεφρωτήρια. Ούτε κηδείες, ούτε τάφοι, ούτε έξοδα. Μόνο ένα ντενεκάκι στάχτη.
Αν δεν αυτοκτονήσουμε από μοναχοί μας, θα μας ψοφήσουν από την πείνα ή θα μας αποτελειώσουν με τα γενόσημα και τσι αρρώστιες που θα μας αφήνουνε χωρίς φάρμακα. 
Δε βλέπουμε τον εχθρό μωρέ που έχει μπουκάρει στα σπίθια μας; Στραβωμάρα πάθαμε; Αντί να του ορμήξουμε να τονε πολεμήσουμε, όπως κάναμε το ’41, τρωγόμαστε αναμεταξύ μας.

Και καθόμαστε και ασχολούμαστε με μαλακίες: Τι έγραψε το τάδε λαδικό στο ίντερνετ, τα σουχλιά που ανακυκλώνουνε τα τσόκαρα, γιατί συνεργάζεσαι με τον ένα και όχι με τον άλλο, γιατί πας με κείνον που έχει φάει σκόρδο ή με κείνον που είναι κοντός, γιατί δεν πας με το σωστό λαό παρά πάεις με το λάθος, γιατί πας με τους αγράμματους κι όχι με τους γραμματιζούμενους που έχουνε διαβάσει το Μαρξ με τα καντάρια, πού είναι οι στόχοι σου και τα προτάγματα σου και τσι Παναγίας τα μάθια....
Όντε θα πάρει το σπίτι σου φωθιά και έρθουνε 5-6 ανθρώποι να σε βοηθήξουνε να τηνε σβήσεις, να τσι ρωτάς έναν ένα προσωπικά: Ίντα κόμμα είσαι; Από πού προέρχεσαι; Κι αν εσου πούνε ΠΑΣΟΚ ή Νέα Δημοκρατία ή του Φούφουτου το κόμμα, να τσι διώξεις. Και να τον ε πεις: Εσύ δε μου κάνεις, φύγε.  Θα μου τη σβήσουνε οι άλλοι.

Ξυπνήστε ρε, γιατί σε λιγάκι δε θα προλαβαίνει ο παπάς να μας ε θάψει!
Θα μας ε πάρει όλους ο γέρο- διάολος!

Παρασκευή, 20 Απριλίου 2012

Άνθρωποι υπεράνω υποψίας οι νέοι παιδεραστές

Οι άνθρωποι αυτοί είναι γείτονες, συγγενείς, φίλοι, συνάδελφοι, άνθρωποι που κάνουμε παρέα ή μπαίνουμε στο σπίτι τους. Τα αρρωστημένα όμως σημάδια, τα προειδοποιητικά καμπανάκια  που μας χτύπησαν "κάπως" στη συμπεριφορά τους, υπήρχαν, τα είδαμε, αλλά δεν τους δώσαμε σημασία. Κι ας μας σόκαραν στην αρχή. Τη σκέψη που μας πέρασε απ' το μυαλό την απωθήσαμε και τη διώξαμε άροον άρον, εμείς οι τρίτοι, οι ξένοι.

Οι οικείοι τους όμως; Οι γυναίκες τους; Είναι αδύνατον να μην ήξεραν, να μη γνώριζαν, να μην είχαν υποπτευθεί κάτι.
Για μένα είναι το ίδιο συνυπεύθυνες στη διάπραξη του απεχθούς εγκλήματος της κακοποίησης παιδικών σωμάτων και ψυχών.
Αφήνοντας έναν εγκληματία να κυκλοφορεί ελεύθερος ή καλύπτοντάς τον.
Ο Θεός να με βγάλει ψεύτρα, φιλενάδα, με την εικόνα που αντίκρισα και που εσένα σου φάνηκε "φυσιολογική"...

Άνθρωποι υπεράνω υποψίας οι νέοι παιδεραστέςΚινούνται ανάμεσά μας και είναι άνθρωποι υπεράνω υποψίας. Η τελευταία έκθεση του Χαμόγελου του Παιδιού έδωσε στο φως συγκλονιστικά στοιχεία για το προφίλ του νέου παιδεραστή.

Μετά και τις τελευταίες υποθέσεις παιδεραστίας στη χώρα μας το Χαμόγελο του Παιδιού κατέληξε πως οι περισσότεροι παιδεραστές είναι άνθρωποι της διπλανής πόρτας, αρκετά καλού μορφωτικού επιπέδου και σε καμία περίπτωση δεν προκαλούν το κοινό αίσθημα.

Συγκεκριμένα, εκπαιδευτικοί, προπονητές, γονείς, ιερείς, άτομα σε θέσεις εξουσίας και γενικά άνθρωποι υπεράνω πάσης υποψίας φέρονται να είναι οι βασικοί ύποπτοι στις τελευταίες υποθέσεις σεξουαλικής κακοποίησης που είδαν το φως της δημοσιότητας. Κοινός παρανομαστής όλων αυτών: άτομα που τα παιδιά γνωρίζουν, εμπιστεύονται, αγαπάνε και γενικά έχουν χρόνο και χώρο μαζί τους.

Τα τελευταία δημοσιεύματα που σόκαραν την ελληνική αλλά και διεθνή κοινότητα απομακρύνουν τη φιγούρα του ανθρώπου που κακοποιεί τα παιδιά από άγνωστους επικίνδυνους ανθρώπους που τυχαία μπορεί να συναντήσουν τα παιδιά στον δρόμο τους και την τοποθετούν σε άτομα του στενού οικογενειακού ή κοινωνικού περιβάλλοντος των παιδιών.
Και λόγω αυτής ακριβώς της σχέσης τους με τα παιδιά, εκείνα εγκλωβίζονται σε συναισθήματα αγάπης, θαυμασμού γι’ αυτά τα άτομα και συνάμα φόβου, ντροπής και ενοχής γι’ αυτό που συμβαίνει και έτσι δεν μαρτυρούν αυτό το «ένοχο μυστικό».

Οι γονείς θα πρέπει:

Να εξηγούν στα παιδιά ότι κανένας δεν έχει δικαίωμα να τα αγγίζει με τρόπο που δεν επιθυμούν.
Να καλλιεργούν ένα κλίμα ασφάλειας και εμπιστοσύνης με τα παιδιά προκειμένου αν τους συμβεί κάτι να νιώσουν άνετα να το πουν.
Να εξηγήσουν στα παιδιά ότι δεν υπάρχει κανένα μυστικό που να μας κάνει να ντρεπόμαστε ή να φοβόμαστε και επίσης δεν υπάρχει κανένα μυστικό από τη μαμά ή τον μπαμπά.
Να συζητάνε χωρίς ντροπή θέματα που φέρνει το παιδί στο σπίτι.
Να παρατηρούν τη συμπεριφορά των παιδιών τους και να προβληματίζονται για οποιαδήποτε ξαφνική και χωρίς εμφανή αιτία αλλαγή στη συμπεριφορά τους.

Σημάδια που επίσης θα πρέπει να προβληματίσουν τους γονείς είναι:
- Το παιδί δείχνει να έχει ξαφνικά γνώσεις για τη σεξουαλική δραστηριότητα.
- Εχει εφιάλτες και γενικότερα προβλήματα ύπνου.
- Εχει αλλαγές στην όρεξή του.
- Εχει ξαφνικές μεταβολές στη σχολική του επίδοση.
- Αποφεύγει ή προσκολλάται σε κάποιον ενήλικα.
- Εχει απρόσμενες διακυμάνσεις στη διάθεση.
- Μιλά για έναν καινούργιο μεγαλύτερο φίλο και αδικαιολόγητα δώρα ή χρήματα.
- Παρουσιάζει αυτοκαταστροφική συμπεριφορά.
- Σωματικές ενδείξεις (μώλωπες, ερεθισμός στη γενετήσια περιοχή).
- Φυγή από το σπίτι.

Πέμπτη, 19 Απριλίου 2012

Ιδανικοί αυτόχειρες


Πολλοί συντοπίτες μας (εκτός των κυβερνητικών κύκλων), από αυτούς που είναι διαρκή πνεύματα αντιλογίας, έσπευσαν να κριτικάρουν, να αποδομήσουν ή και να χλευάσουν την επιλογή του αυτόχειρα Δημήτρη Χριστούλα στις 4 Απριλίου.

Προσωπικά ανέκαθεν στεκόμουν με δέος και θαυμασμό απέναντι στους ανθρώπους που αυτοκτονούσαν θέλοντας με την πράξη τους αυτή να συμβολίσουν «κάτι» (κι όχι να εκδικηθούν τη Σούλα που τους εγκατέλειψε)... Επιδιώκοντας με την πιο δραματική και μη αναστρέψιμη ενέργεια αυτή, της αφαίρεσης της ίδιας τους της ζωής, να στείλουν ένα μήνυμα. Κυρίως επειδή γνωρίζω πόσο ισχυρό είναι το ένστικτο της αυτοσυντήρησης που κρατά τον άνθρωπο γαντζωμένο στη ζωή. Που δυσκολεύει το χέρι το οποίο έχει πάρει εντολή από τον εγκέφαλο να κάνει τη μοιραία κίνηση.
Από το Θεμιστοκλή, τον Αλέξανδρο Κοριζή, μέχρι τον Άρη Βελουχιώτη, τον Κώστα Γεωργάκη ή το Δημήτρη Λιαντίνη.

Η αυτοκτονία του Δημήτρη Χριστούλα ήταν μια τραγική πράξη αντίστασης, μια ακραία πράξη διαμαρτυρίας σε επίπεδο συμβολισμού, ενάντια στο κατοχικό καθεστώς.
Μια πράξη που σόκαρε την ελληνική κοινωνία και έστρεψε τα μάτια της διεθνούς κοινότητας στην Ελλάδα γιατί πραγματοποιήθηκε στην καρδιά της Αθήνας, λίγα μέτρα από τη Βουλή και κυρίως γιατί ο αυτόχειρας με το σημείωμα που άφησε ξεκαθάριζε τα αίτια της πράξης του.
Δεν ήταν άλλος ένας απελπισμένος από τη φτώχια και την ανέχεια αυτόχειρας, αλλά ένας άνθρωπος που έβαζε τέρμα στη ζωή του στα κρυφά, όπως τόσοι και τόσοι «ανώνυμοι» συνάνθρωποί μας.

Ήταν η πρώτη φορά που ακούστηκε μεταφρασμένο σε ξένες γλώσσες πως η κυβέρνηση που κυβερνά τη χώρα είναι «κατοχική κυβέρνηση Τσολάκογλου» και οι πολιτικοί μας «εθνικοί προδότες» που τους αρμόζει το τέλος της λαϊκής οργής του δικτάτορα Μουσολίνι. Κάποιος ανώνυμος μέχρι χτες συμπολίτης μας, το δημοσίευσε στα πέρατα της οικουμένης.  «Υποχρέωσε» τις λέξεις αυτές να περάσουν τα σύνορα.

Το καλοκαίρι που μας πέρασε σε μια ομιλία που παρακολουθούσα, ο ομιλητής αναφέρθηκε κάμποσες φορές στους πολιτικούς που μας κυβερνούν με το χαρακτηρισμό «δωσίλογοι». 
Κάποια στιγμή  ένας ηλικιωμένος, άγνωστος σε μένα παρευρισκόμενος, γύρισε προς το μέρος μου και με ρώτησε:
- Έχεις σκεφτεί ποτέ γιατί τόσον καιρό τώρα ο Παπανδρέου δεν πάει να κάνει αγωγή για συκοφαντική δυσφήμηση και προσβολή εναντίον οποιουδήποτε σχολιαστή, δημοσιογράφου ή απλού πολίτη από αυτούς που τον χαρακτηρίζουν δωσίλογο, όλον αυτό τον καιρό; Είναι ένας βαρύς  χαρακτηρισμός, εξύβριση εναντίον ενός τέτοιου κύρους θεσμικού προσώπου, του ίδιου του πρωθυπουργού.
- Δεν το έχω σκεφτεί, του απαντώ διστακτικά, γιατί η αλήθεια είναι ότι δε με είχε απασχολήσει το ερώτημα.
- Γιατί, μου απάντησε ο ηλικιωμένος κύριος, ο Παπανδρέου δεν είναι ηλίθιος,  δεν ρισκάρει την πιθανότητα να βρεθεί Έλληνας δικαστής ο οποίος θα απαλλάξει απ’ την κατηγορία τον κατηγορούμενο. Να τον αθωώσει. Και τότε θα του μείνει για πάντα η ρετσινιά του δωσίλογου. Και με τη βούλα. Με επίσημο έγγραφο!

«Ο πατέρας μου δεν αυτοκτόνησε, διερράγη μέσα στην καρδιά της πόλης για να σπάσει τη σιωπή»…

Κραυγή αφύπνισης ήταν η αυτοκτονία του Δημήτρη Χριστούλα στην πλατεία Συντάγματος στις 4 Απριλίου, τονίζει στα «Επίκαιρα» η κόρη του Έμμυ Χριστούλα, σε μια συνέντευξη-χείμαρρο, μια κατάθεση ψυχής...

Για την επιλογή του πατέρα της να δώσει τέλος στη ζωή του στο Σύνταγμα η κόρη του λέει: «Η επιλογή είναι απολύτως συμβολική. Ο συμβολισμός προσθέτει επιπλέον διαστάσεις στο γεγονός, ενώ ταυτόχρονα το μετατρέπει σε ανοιχτό θέαμα για το μέλλον».
Και προσθέτει: «Με την έννοια αυτή ο Δημήτρης Χριστούλας δεν αυτοκτόνησε αλλά διερράγη όπως πολύ εύστοχα διάβασα σε ένα κείμενο. Διερράγη μέσα στην καρδιά της πόλης για να σπάσει τη σιωπή. Διερράγη μπροστά στην Βουλή, δακτυλοδείχνοντας όλους αυτούς που τη μετέτρεψαν σε επικυρωτικό σώμα έξωθεν και άνωθεν εντολών».

Χαρακτηρίζει την πράξη του πατέρα της βαθύτατη πολιτική υπογραμμίζοντας πως «στην πατρίδα μας σήμερα η κυβέρνηση των πραιτοριανών σκοτώνει τα αυτονόητα. Την αξιοπρέπεια, το ήθος, τη λογική, το ίδιο το δικαίωμα στη ζωή».
«Σε μία τέτοια κατάσταση» τονίζει η κόρη του αυτόχειρα, «η αυτοκτονία για κάποιους φαίνεται αυτονόητη όχι σαν φυγή αλλά σαν κραυγή αφύπνισης. Μία κραυγή αφύπνισης με πολλαπλούς όμως αποδέκτες».

Τετάρτη, 18 Απριλίου 2012

Στα ψιλά της ειδησεογραφίας


Επειδή ένιωσα κάπως δυσπεψία με το εγχώριο ειδησεογραφικό  μενού (λεπτομερής περιγραφή της φυλάκισης Τσοχατζόπουλου, εκλογικοί σκυλοκαυγάδες, εντολές για πρόσθετα δημοσιονομικά μέτρα από την Κομισιόν, πνιγμοί από το πολύ πασχαλινό αρνί κλπ), είπα να ψάξω για κάτι πιο ενδιαφέρον σε διεθνές επίπεδο.

Το σημερινό μενού λοιπόν, περιέχει κτηνωδία σερβιρισμένη με πλούσια δόση αγραμματοσύνης, βλακείας, σκοταδισμού και θρησκευτικής ευλάβειας.
Και στις δύο περιπτώσεις θύματα υπήρξαν γυναίκες που επιχείρησαν να δοκιμάσουν τον απαγορευμένο καρπό της γνώσης ή της πληροφόρησης.

Μία νέα επίθεση σημειώθηκε σήμερα εναντίον κοριτσιών που φοιτούν σε σχολείο του Αφγανιστάν. Περίπου 150 μαθήτριες Γυμνασίου δηλητηριάστηκαν από ανθρώπους που είναι αντίθετοι με την εκπαίδευση των γυναικών.

Όπως ανάφεραν τοπικές Αρχές που ανακοίνωσαν την είδηση, οι άτυχες μαθήτριες ήπιαν μολυσμένο νερό σε ένα Γυμνάσιο στο βόρειο Αφγανιστάν.
Οι αίθουσες των σχολείων έχουν αρχίσει να γεμίζουν με κορίτσια και πάλι από το 2001, μετά την ανατροπή των Ταλιμπάν, οι οποίοι απαγόρευαν στα κορίτσια να φοιτούν.
Ωστόσο, δεν πρόκειται για την πρώτη επίθεση. Κατά διαστήματα έχουν σημειωθεί και άλλες εναντίον των κοριτσιών, των δασκάλων και των ίδιων των σχολείων, συνήθως στα νότια και τα ανατολικά της χώρας που θεωρούνται πιο συντηρητικές περιοχές και όπου οι Ταλιμπάν χαίρουν μεγαλύτερης υποστήριξης.

Ο εκπρόσωπος του γραφείου εκπαίδευσης της επαρχίας Ταχάρ, Τζαν Μοχάμαντ υποστήριξε πως πίσω από την επίθεση αυτή κρύβονται άτομα που διαφωνούν με την εκπαίδευση των κοριτσιών. Ωστόσο, ο ίδιος δεν αποκλείει το ενδεχόμενο να «είναι έργο ανεύθυνο ανθρώπων».
«Δεν πρόκειται για μια τυχαία ασθένεια. Ήταν μια σκόπιμη ενέργεια για να δηλητηριαστούν οι μαθήτριες», δήλωσε από την πλευρά του ο Χαφιζουλάχ Σάφι, ο επικεφαλής της υπηρεσίας δημόσιας υγείας της επαρχίας.

Ένας 47χρονος άνδρας από τη Σαμψούντα της Τουρκίας δολοφόνησε τη 44χρονη σύζυγό του επειδή εκείνη συνομιλούσε με φίλους στο Διαδίκτυο.

Ο Αχμέτ Καντάν, ο οποίος συνελήφθη, πίστεψε ότι η σύζυγός του διατηρούσε εξωσυζυγική σχέση και τη μαχαίρωσε μέχρι θανάτου. Το θύμα έφερε συνολικά 12 τραύματα από μαχαίρι, σύμφωνα με δημοσίευμα της Milliyet.
Μάρτυρας της δολοφονίας ήταν το παιδί του ζευγαριού, το οποίο ειδοποίησε την αστυνομία για το συμβάν, όπως αναφέρει το Αθηναϊκό Προακτορείο.

Τρίτη, 17 Απριλίου 2012

Λουλούδια για το χάροντα μπουζούκι και κιθάρα κι ένα ανοιχτό περίπτερο να πάρουμε τσιγάρα


Σίγησε η μεγαλύτερη λαϊκή φωνή της σύγχρονης Ελλάδας. Ο Δημήτρης Μητροπάνος. 
Μια σκηνική παρουσία λιτή, δωρική, επιβλητική που σε καθήλωνε χωρίς τα κουνήματα, τα λαμέ και τα καραγκιοζιλίκια που επιβάλλουν οι λαιφστυλίστες της νύχτας. Αποδεικνύοντας με τη μορφή του, ότι ένας τραγουδιστής πρέπει να ‘ναι τραγουδιστής κι όχι κλόουν, όπως μας έχουν πρήξει τα αυτιά οι εγχώριοι κουνιστοί ίματζ μέικερ.

Δημήτρης Μητροπάνος. Ένας γνήσιος, αγνός λαϊκός τραγουδιστής. Που τα τραγούδια του θα μείνουν και θα τα σιγοτραγουδάνε και τα παιδιά μας. Κι ας είναι απούσα η φυσική του παρουσία.
Πριν από 2 χρόνια τραγουδούσε προφητικά για τη ζωή που τη βίωσε σα μια εκδρομή που ακόμα κι όταν ερχόταν ο θάνατος, θα τον υποδεχόταν στήνοντας γιορτή:
Μια εκδρομή
Ερμηνεία: Δημήτρης Μητροπάνος
Στίχοι- μουσική: Γιάννης Μηλιώκας

Μια εκδρομή είναι η ζωή μου
Με μαγική διαδρομή
Έγιναν φίλοι μου και οι εχθροί μου
Και τραγουδάμε με μια φωνή.

Εμένα και ο θάνατος
Μου φαίνεται γιορτή
Ένα λαχείο ειν' η ζωή
Ας είναι κι αμορτί
Λουλούδια για το χάροντα
Μπουζούκι και κιθάρα
Κι ένα ανοιχτό περίπτερο
Να πάρουμε τσιγάρα.

Μια εκδρομή είναι η ζωή μου
Που θα τελειώσει κάποτε
Μα έπαιξα, γέλασα
Με την ψυχή μου
Και δεν κουράστηκα
Δεν έπληξα ποτέ.

Εμένα και ο θάνατος
Μου φαίνεται γιορτή
Ένα λαχείο ειν' η ζωή
Ας είναι κι αμορτί
Λουλούδια για το χάροντα
Μπουζούκι και κιθάρα
Κι ένα ανοιχτό περίπτερο
Να πάρουμε τσιγάρα.

Να δεις που κάποτε θα μας πούνε και μαλάκες...

Βραδυφλεγείς στρακαστρούκες. Τις ρίχνουν κάτι χοντρά παιδιά με "βαριά" ονόματα το Πάσχα, με την ελπίδα να εκραγούν το βράδυ των εκλογών. Σκορπίζοντας τριγύρω ψήφους (εκτός από πτώματα)...


Δευτέρα, 16 Απριλίου 2012

Με τις αισθήσεις

Χρόνια πολλά!
Καλή Ανάσταση, καλή λευτεριά και μακριά από Ιούδες!!!

Ένα τραγούδι που σιγοτραγουδούσα σήμερα στο αμάξι. Από αυτά που σε κάνουνε να τα σιγοτραγουδάς κι ας τα ακούς για πρώτη φορά.
Κι ας μην έχεις ιδέα για τον καλλιτέχνη...
Με τις αισθήσεις- Παντελής Θεοχαρίδης
Με τις αισθήσεις    

Στίχοι: Θανάσης Πλαταμώνας
Μουσική: Ευγένιος Δερμιτάσογλου
Ερμηνεία: Παντελής Θεοχαρίδης

Ούτε θλιμμένα δειλινά, ούτε κεφάτα ξημερώματα
με κάτι πήλινα κορμιά του παραδείσου
Ούτε ρομάντζα σκοτεινά, ούτε γινάτια και καμώματα
μόνο νεράκι καθαρό απ’ τη φωνή σου.

Ούτε νεράιδες της βροχής, ούτε τουπέ και χαρακώματα
κάτι καρδιές που δήθεν γίνονται κομμάτια
Με ατσαλάκωτες στιγμές και πανηγύρια στα παπλώματα
μόνο η έκλειψη στα μαύρα σου τα μάτια.
-R-
Τι να γράψει κανείς, πως να βάλει φωτιά
μ’ ένα πάθος βουβό ή μια άγουρη ζήλια
Μια καμένη φωνή προκαλεί ξενιτιά
που να φτάσει το δάκρυ παρά μόνο στα χείλια.

Ξέρω φιδίσια μυστικά, έχω και γεύσεις από σώματα
όλα τελειώνουν, μα ποιος έμαθε το τέρμα
Έχω στο στήθος μου πληγές, κάτι πολύχρωμα μπαλώματα
μια απ’ το βλέμμα σου που γλίστρησε στο δέρμα μου.

Σάββατο, 14 Απριλίου 2012

Όνειρο είναι τα Χανιά νύχτες του Απρίλη

Απρίλης στα Χανιά.


Οι ανθισμένες νεραντζιές, οι πασχαλιές και οι αγγελικές στα πεζοδρόμια και τις αυλές που ευωδιάζουν, σε παρασέρνουν. Σε ένα μεθυστικό ταξίδι στο χώρο και στο χρόνο.
Τούτες τις μέρες αλλού βρέχει. Αντί για Πάσχα γιορτάζουν Χριστούγεννα.
Εδώ στο Νότο όμως.....
Τις νύχτες του Απρίλη,
τις νύχτες που στα σοκάκια ζωντανεύουν οι καημοί κι οι θρύλοι,
τούτες τις νύχτες,
τα Χανιά είναι όνειρο...

Ένα τραγούδι φτιαγμένο για τα Χανιά, από τα Χανιά.
Το τοπικό συγκρότημα "Οκτάβα" τραγουδά τις χαρές που έχει η πόλη την άνοιξη...

Παρασκευή, 13 Απριλίου 2012

Μου αρέσουν τα γαλλικά...


«Μακάρι η Ελλάδα να γα@μήσει το μπου@έλο της ΕΕ!»

Ο Ελληνογάλλος τραγουδοποιός Ζορζ Μουστακί άφησε κατά μέρος τις αβρότητες και επιτέθηκε με τη φράση: «Μακάρι η Ελλάδα να γα... το μπου...!» στα «οικονομικά συμφέροντα της Ευρωπαϊκής Ενωσης», όπως ανέφερε χαρακτηριστικά. Σε άρθρο στη γαλλική έκδοση της διαδικτυακής εφημερίδας Huffington Post, o 78χρονος Μουστακί γράφει ότι «σφίγγεται η καρδιά του» όταν μαθαίνει τα νέα από την Ελλάδα.

Υπενθυμίζοντας πως η Ευρώπη είναι ελληνική λέξη, που σημαίνει «αυτή που έχει ευρεία όραση», ο κοσμοπολίτης μουσικός με καταγωγή από την Αλεξάνδρεια δηλώνει ευτυχής βλέποντας τους συμπατριώτες του να αντιδρούν τόσο μαχητικά. «Μου αρέσει αυτή η αντίδραση, επειδή την κρίση δε τη δημιούργησε ο λαός. Σε αυτόν όμως φορτώνουν το βάρος. Στο κάτω κάτω ο λαός έχει πιο ανεπτυγμένη αίσθηση πολιτικής ευθύνης από όσους βολεύονται με τις ντιρεκτίβες των Βρυξελλών. Καλά θα κάνει λοιπόν η ελληνική κυβέρνηση να ανοίξει τα μάτια και τα αυτιά της».


Με αναφορές στο φίλο του Μίκη Θεοδωράκη και στην αντίσταση κατά της δικτατορίας και των συνταγματαρχών, ο Μουστακί μνημονεύει με θλίψη το κύμα νέων μεταναστών της Ελλάδας, καταγγέλλοντας παράλληλα τους «πολύ πλούσιους», που τη βγάζουν πάντα καθαρή στις δύσκολες καταστάσεις.


ΠΗΓΗ: ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ

Λεπτά αισθήματα...

Όχι ρε γαμώτο!
Πήρα μεγάλη απογοήτευση τώρα.
Μέχρι χτες νόμιζα ότι τον παντρεύτηκε για την ώριμη γοητεία του.
Κι εγώ που έναν τέτοιον άντρα ονειρευόμουν σ' όλη μου τη ζωή, τι να κάνω τώρα;
Να καταντήσω κάπως έτσι;

Τετάρτη, 11 Απριλίου 2012

Κάτι μυρίζει....

...τσίκνα είναι, πτωμαΐνη είναι, θα σας γελάσω...
Την ημέρα προκήρυξης των εκλογών της 6ης Μαίου, συνελήφθη από τις Αρχές ο Νούμερο Ένα πολιτικός καταζητούμενος της χώρας.
Οι προεκλογικές παροχές άρχισαν δίνοντας λίγο αίμα (σάπιο λόγω ηλικίας), στην αρένα.
Αν ήταν άλλες εποχές θα (ξανα)συνελάμβαν το Ρωχάμη.

Άντε βρε, πηγαίνετε με ανακούφιση στα χωριά σας να σουβλίσετε τα κατσίκια.
Η απεργία έληξε, ο καιρός φτιάχνει, ο Άκης στην ψειρού (προς το παρόν), εκλογές έρχονται....
Και του χρόνου!!!!

Υ.Γ. Μπορεί και να φανούν τυχεροί και να τους μείνει στα χέρια από κάνα εγκεφαλικό....

Δευτέρα, 9 Απριλίου 2012

Εδώ ήρθαμε, πάμε να φύγουμε..

Αν δεν κάτσει πλοίο ή  λεωφορείο, πάρτε αμάξι.
Στο MEGA πριν από λίγο χτυπιότανε ο Πρετεντέρης με την Τρέμη για την απεργία των ναυτεργατών. Είχαν βάλει και τίτλο από κάτω: "Κρατούν (αυτοί οι άθλιοι κουμμουνιστοξεσηκωμένοι απεργοί), τους Έλληνες ομήρους στα αστικά κέντρα!"

Πότε μεταμορφωθήκανε σε ομήρους οι κάτοικοι των μεγαλουπόλεων;
Αυτοί δεν έδιναν μάχη προσφάτως για να να ανακαταλάβουν τις πόλεις τους από τους λαθρομετανάστες;
Δηλαδή δεν πρόλαβαν να τις ανακαταλάβουν καλά- καλά και τώρα θέλουν να τις εγκαταλείψουν;
Πολύ κυκλοθυμικοί τύποι αυτοί οι άνθρωποι. Καμία σταθερότης στις απόψεις τους.
Μα με τίποτα να μην είναι ευχαριστημένοι;

Αγαπητοί μου MEGAλοδημοσιογράφοι, σταθεροποιηθείτε επιτέλους!
(Άντε, γιατί θα σας ρίξω το ανέκδοτο με τον πελάτη και την κυρία στη ψαραγορά!)

Επιτέλους, η φαντασίωση όλων των γυναικών (και των γκέι), γίνεται πραγματικότητα!


Μου περίσσεψε ένα πενηντάρικο από το δώρο Πάσχα- δεκαπενθήμερο και αποφάσισα να κάνω ένα δώρο στον εαυτό μου, επειδή διακοπές έτσι κι αλλιώς δεν πρόκειται να πάω.
Είχα να διαλέξω ανάμεσα σε ένα περιποιημένο μανικιούρ ή μια παρδαλή φούστα.
Αλλά τελικά άλλαξα γνώμη.

Βρήκα την ιδανική χρήση του πενηντάρικου: θα νοικιάσω ένα αστυνομικό με μηχανάρα για καμιά ωρίτσα! (30 ευρώ το όργανο και 20 η μοτοσυκλέτα).
Κύριε Υπουργέ κάτι σε ψηλό, ξανθό, με γαλανά ή πράσινα μάτια, σας βρίσκεται διαθέσιμο;
Επίσης να εξασκεί τα καθήκοντα για τα οποία θα τον πληρώσω με τον ίδιο  ζήλο με τον οποίο σας κρατά προστατευμένους εσάς και τη Βουλή σας και δε σας έχουμε τουλουμιάσει ακόμα στο ξύλο.
Σας στέλνω και φωτογραφία για να πάρετε μια ιδέα τι εννοώ.
Κάτι σαν αυτό εδώ το τεκνό δίπλα στη μακαρίτισσα:

Α, επίσης, η κολλητή μου παντρεύεται τον άλλο μήνα και τις ετοιμάζουμε οι ανύπαντρες της παρέας μπάτσελορ.
Από τώρα σας κλείνω για γκρουπάκι πλήρως εξοπλισμένο: Περιπολικό, ομάδα με όλα τα αξεσουάρ, με εμπειρία στο στρηπτίζ  και σε επαρκή σεξουαλική ετοιμότητα.
Αν δεν μας ικανοποιήσει η παρουσία τους θα σας τους στείλουμε πίσω. Μη μας στείλεις τίποτα μπάζα, σαν τη διαφήμιση, ξέρεις εσύ....
Προς όλες/ους τους ενδιαφερόμενους: κατεβάστε τα τιμολόγια και την κοστολόγηση παροχής υπηρεσιών και διάθεσης προσωπικού της Eλληνικής Aστυνομίας, από εδώ:
Η περίπτωση που μας ενδιαφέρει, υπάγεται στην κατηγορία «η» (τελευταία):
"κάθε άλλη περίπτωση που αφορά διάθεση μέσων και παροχή υπηρεσιών προς τρίτους από την Ελληνική Αστυνομία και υπερβαίνει το μέτρο της συνήθους αστυνομικής προστασίας".

Κυριακή, 8 Απριλίου 2012

Το μυστικό του 8χρονου


‘Ενας φίλος σήμερα μου έστειλε στο μέιλ μου την παρακάτω τρυφερή και συγκινητική ιστορία. Θεώρησα καλό να τη μοιραστώ μαζί σας:

«Άφωνη έμεινε δασκάλα σε Δημοτικό Σχολείο κοινότητας των Κοκκινοχωρίων στην Πάτρα, όταν πριν λίγες μέρες ανακάλυψε το μυστικό ενός οκτάχρονου μαθητή της. Μέχρι εκείνη τη μέρα, το υπέροχο μυστικό, μοιραζόταν ο οκτάχρονος με συνομήλικο συμμαθητή και φίλο του.
Σύμφωνα με το «the best.gr», ο φίλος του οκτάχρονου, όπως ανέφερε η δασκάλα του με την παράκληση να τηρηθεί απόλυτη εχεμύθεια, είχε πατέρα άνεργο και φαίνεται ότι μια μέρα, είπε στον οκτάχρονο φίλο του, πως σε λίγες μέρες η μαμά του δε θα είχε υλικά να του φτιάχνει σάντουιτς για το σχολείο και ήταν στεναχωρημένη.
Ο οκτάχρονος, όπως είπε στη δασκάλα του, χωρίς να πει στη μητέρα του το γιατί, της ζήτησε να του κόβει το σάντουιτς στη μέση, για να… μπορεί να το τρώει πιο εύκολα.

Στην πραγματικότητα όμως, εδώ και βδομάδες, κάθε μέρα ο οκτάχρονος έδινε το μισό του σάντουιτς στο φίλο του. Κάθονταν στο παγκάκι στην πίσω μεριά του σχολικού γηπέδου στο διάλειμμα, μοίραζαν το σάντουιτς και έτρωγαν μαζί.
Μια μέρα η δασκάλα τους, το πρόσεξε και τις επόμενες δυο μέρες τα παρακολούθησε. Την τρίτη μέρα, την περασμένη Δευτέρα, δεν κρατήθηκε. Τους πλησίασε και απλά τους έσφιξε στην αγκαλιά της.
Η δασκάλα κράτησε το μυστικό των δύο οκτάχρονων και όπως είπε, νιώθει μεγάλη χαρά που έχει στην τάξη της ένα τέτοιο μαθητή».

Στην ανάγνωση της ιστορίας αυτής, μου ήρθαν δύο εικόνες στο μυαλό μου:
Η εικόνα του Χ. ενός μαθητή της 4ης Δημοτικού που κάποτε ερχόταν σπίτι μου για να τον διαβάσω. Μια μέρα από τις πολλές που αισθανόταν την ανάγκη να μου εξομολογηθεί πράγματα καθώς με θεωρούσε "φίλη" του και με εμπιστευόταν, μου είπε το εξής περιστατικό: Ο φίλος του ο Μιχάλης ένας συμμαθητής του που δε χώνευαν οι δικοί του, καθώς τον θεωρούσαν «κακή επιρροή» για το παιδί τους, κάθε μέρα τον κερνούσε ένα μπουκαλάκι νερό. Ο Χ. αισθανόταν υποχρεωμένος στο φίλο του, ταυτόχρονα με την ευγνωμοσύνη που ένιωθε. Και ντρεπόταν αφάνταστα που οι γονείς του δεν ήθελαν να κάνει παρέα μαζί του. Δεν τολμούσε όμως να τους αποκαλύψει το μυστικό που μοιράζονταν τα δυο παιδιά. Όταν τον ρώτησα γιατί δεν αγοράζει εκείνος το καθημερινό του νερό, μου αποκάλυψε πως οι γονείς του (τρομεροί τσιγκούνηδες), δεν του έδιναν ποτέ του χαρτζιλίκι να κρατά στο σχολείο. Του προμήθευαν το καθημερινό του κολατσιό από το σπίτι.
Δεν τόλμησα ποτέ να το αναφέρω στους γονείς το περιστατικό αυτό που πλήγωνε τη ψυχή του παιδιού τους,  ούτε να τους παρακαλέσω όπως θα ήθελα να του προμηθεύουν και νερό από το σπίτι να μην κορακιάζει το παιδί τόσες ώρες ή να του δίνουν παραπανίσιο κολατσιό να κεράσει κι αυτός μερικές φορές το συμμαθητή του για να του ανταποδώσει τη χάρη και να μην αισθάνεται άσχημα. Οι γονείς ήταν τόσο ζώα που το πιθανότερο που θα έκαναν θα ήταν να μαλώσουν το παιδί τους που δεχόταν τόσο καιρό το κέρασμα, (άσε που θα αποδεικνυόταν με στοιχεία! πως ο κανακάρης τους  εξακολουθούσε να κάνει παρέα με τον «αχώνευτο»).

Η άλλη εικόνα που μου ήρθε στο νου, είναι από πολύ παλιά. Τότε που δυο κολλητές συμμαθήτριες της 2ας και 3ης Λυκείου κάθονται σε ένα σκαλοπάτι του σχολειού τους στο διάλλειμα. Η μία από τις δύο η Χαρά, κόβει στα δύο το σάντουιτς που έχει μόλις αγοράσει από το κυλικείο του Λυκείου και προσφέρει το μισό στην άλλη. Κάθε μέρα. Για δυο χρόνια. Χωρίς να ρωτήσει καν την άλλη. Για κείνη είναι μια φυσιολογική και επαναλαμβανόμενη συνήθεια. Το καθημερινό της σάντουιτς στη μέση. Ή ένα σακουλάκι πατατάκια. Που τρώει μια μπουκιά και προσφέρει έπειτα το σακουλάκι στην κολλητή της. Μέχρι να τελειώσουν. Που λέει καθημερινά μόλις χτυπήσει το κουδούνι, στη φιλενάδα της: «Πάμε να φάμε». Έτσι απλά.
Η άλλη είχε χαρτζιλίκι. Ίδιο με το δικό της περίπου. Όμως προτιμούσε να μαζεύει κάθε μήνα το χαρτζιλίκι της κέρμα με κέρμα μέχρι να συμπληρωθεί το κατάλληλο ποσό για να αγοράσει βιβλία. Η πνευματική τροφή ήταν για κείνο το αλλόκοτο κορίτσι που ονειρεύεται να γίνει συγγραφέας μια μέρα, πιο σημαντική από την υλική τροφή. Η Χαρά το γνωρίζει αυτό.Ούτε το κρίνει, ούτε το σχολιάζει.
Εκείνο το κορίτσι που δεχόταν το κομμένο στη μέση σάντουιτς καθημερινά ή τα πατατάκια που τα βαζαν στη μέση και τα τρωγαν μέχρι να τελειώσουν και να μείνει το αλάτι στον πάτο κι έγλειφαν μετά τα δαχτυλά τους ηδονικά, αυτό το κορίτσι που  είχε «υιοθετήσει» η Χαρά, εκείνα τα χρόνια της αθωότητας, ήμουν εγώ.
Δεν με είχε απασχολήσει μέχρι σήμερα, το γεγονός αν γνώριζαν οι γονείς της Χαράς, αυτή τη χειρονομία της κόρης τους...