Κάπου υπάρχει ένα νησί...

Κάπου υπάρχει ένα νησί...
Κάπου υπάρχει ένα νησί....

Δευτέρα 31 Δεκεμβρίου 2012

Μου εύχεσαι ή με δουλεύεις;



Σήμερα το πρωί ξεκίνησα με τη διάθεση να γίνω καλός άνθρωπος. Ίσως έφταιγε το γεγονός πως μου είπαν τα κάλαντα κάτι χαριτωμένα παιδάκια που μπερδεύτηκαν και μου έψελναν τα χριστουγεννιάτικα και μετά πλακωθήκανε στις φάπες. Ή ίσως η Στέλλα η φίλη που μου τα έχωσε γιατί ήμουν γαϊδούρα και δεν έστειλα ευχές, ούτε σήκωσα το χέρι μου να πάρω κάνα τηλέφωνο όλο το διάστημα των γιορτών. Η αλήθεια είναι ότι φέτος δεν πήρα τηλέφωνο άνθρωπο, να του ευχηθώ, ούτε μέιλ έστειλα, ούτε κάρτα, ούτε τίποτα.
Αφενός δεν είχα όρεξη και αφετέρου βαριόμουν. Απολάμβανα το στολισμένο σπίτι, την ξεκούραση, τη ζεστασιά από μια σόμπα με λάμπες χαλαζία που αγόρασα από το υπόλοιπο του τελευταίου δώρου και τη τζαζ στο στερεοφωνικό. Όποτε δεν απολάμβανα όλα τα παραπάνω, βλαστημούσα.
Το Στουρνάρα, την Κυβέρνηση, το μνημόνιο, το ευρώ, τη Μέρκελ και τον ελληνικό λαό.

Τέλος πάντων, το πρωί σε ένα διάλειμμα μεταστροφής, είπα να ξεκινήσω την ευχετήρια περιήγησή μου στο μενού του κινητού μου.
Ξεκινώ με το Μάρκο. Οπλίζομαι με χαμόγελο, κέφι και αρχίζω:
-Ναι;
-Καλή χρονιά με υγεία, δύναμη, αισιοδοξία, πίστη, μαχητικότητα….
-Πιωμένη είσαι;
-Μπαρντόν;
-Τι έπαθες, ρε;
……

Αυτό ήταν! Η ευχετήρια κούρσα μου σταμάτησε στο Μάρκο. Συνειδητοποίησα ότι ο κόσμος έχει τέτοια διάθεση, που όταν του εύχεσαι, νομίζει ότι τον δουλεύεις…

Εν πάση περιπτώσει, χωρίς να έχω διάθεση δουλέματος, θα σας ευχηθώ κάπως παράξενα για την καινούργια χρονιά:
Να έχετε αγαπημένα πρόσωπα γύρω σας, να βρείτε ανθρώπους που να μπορείτε να μοιράζεστε τις σκέψεις σας, γιατί στο τέλος θα παραμιλούμε όλοι στους δρόμους σαν τους τρελούς και να κάνετε περισσότερους φίλους από ότι εχθρούς.
Α! και να βρείτε χρόνο να κοιτάτε ψηλά, τον ουρανό. Μπορεί να είστε τυχεροί να δείτε ένα υπέροχο ολοστρόγγυλο φεγγάρι να ξεπροβάλλει απ’ τα σύννεφα.
Κι ανοίξτε τα αυτιά σας να ακούσετε τον άνεμο. Όλο και κάτι ψιθυρίζει…

Υ.Γ. Κι όσο για σένα φίλε, αν με διαβάζεις, σου εύχομαι να κερδίσει φέτος στις εκλογές ο ΣΥΡΙΖΑ, για να πάρεις ικανοποίηση επιτέλους στη ζωή σου.

Κυριακή 30 Δεκεμβρίου 2012

Ο χοντρομπαλάς με τα κόκκινα είχε κάτι αναποδιές φέτος...



 Έκανε το λάθος και επισκέφτηκε το σπίτι του Στουρνάρα, για να αφήσει κάτι δωράκια…



Δεν είχε υπολογίσει τις ανεμογεννήτριες στο σχέδιο πτήσης του.



Δεν φορούσε ζώνη ασφαλείας. Τον έσφιγγε στην κοιλιά.



Οι τάρανδοι του, εξεγέρθηκαν μετά τις απλήρωτες υπερωρίες και την αύξηση του ορίου ηλικίας στα 267 χρόνια.
  
Και τέλος αναγκάστηκε να καταθέσει τις πινακίδες του έλκηθρου λόγω υπέρογκης αύξησης των τελών κυκλοφορίας και να στείλει τους τάρανδους για συνταξιοδότηση



Και του χρόνου, βρε!!!!!

Εφόσον δεν υφίσταται άμεση ανάγκη…




Ας δούμε μερικούς λόγους για τους οποίους ο κόσμος ανάβει ξυλόσομπες και τζάκια λίγο πριν φύγει ο Γενάρης:

α) Για φιγούρα στη γκόμενα
β) Για ατμόσφαιρα και καλό φέγκ σούι.
γ) Για πλάκα
δ) Γιατί είναι μια διασκεδαστική διαδικασία, πιο γαμάτη από το πάτημα ενός κουμπιού (όπως στην περίπτωση του καλοριφέρ ή του κλιματιστικού).
ε) Για να ψήσει κάστανα
στ) Γιατί είναι πυρομανής και του αρέσει η θέα της φλόγας.

και ένα σωρό άλλους λόγους ήσσονος σημασίας μπορώ να σας αραδιάσω, για τους οποίους οι άνθρωποι μπαίνουν στη φασαρία να ανάψουν τζάκια και ξυλόσομπες στη μέση του Χειμώνα.


Ορθώς το Υπουργείο συστήνει στον κόσμο να μην ανάβει θερμαντικά μέσα για να ζεσταθεί το Χειμώνα για ψήλου πήδημα, τα οποία μάλιστα μολύνουν και τον ξάστερο χειμωνιάτικο ουρανό…

Πέμπτη 27 Δεκεμβρίου 2012

Πυκνοί καπνοί



Η προπαγάνδα εναντίον της καύσης ξύλων για θέρμανση οργιάζει τούτο το χειμώνα.
Ανακάλυψαν (το αυτονόητο): Ότι ο κόσμος για να ζεσταθεί και να μην ψοφήσει από το κρύο, φέτος που ακρίβυνε το πετρέλαιο, στράφηκε στην πιο φτηνή (και λιγότερο αποδοτική), λύση της σόμπας και του τζακιού.

Η προπαγάνδα ειδικών και ευαίσθητων περιβαλλοντολόγων- γυρολόγων στα ΜΜΕ, προσπαθεί να μας πείσει ότι η μαζική καύση ξύλων πλήττει το περιβάλλον των πόλεων χειρότερα από την καύση πετρελαίου, επιβαρύνοντας την ατμόσφαιρα με αιθαλομίχλη, αιωρούμενα σωματίδια κλπ, καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι το πετρέλαιο είναι πιο οικολογικό από την πανάρχαια μέθοδο θέρμανσης της φωτιάς με ξύλα!!!!

Όπως είναι προφανές μας προετοιμάζουν για νέας μορφής «πράσινο» φόρο θέρμανσης.
Δεν τους έχει πιάσει καμιά σκορδοκαΐλα για την επιβίωση του πληθυσμού, ούτε για το καημένο το περιβάλλον που κινδυνεύει. Αυτό θα έπρεπε να το σκεφτούν οι οικονομικοί φωστήρες εγχώριοι και ξένοι, όταν έπηζαν τον κόσμο στην φτώχεια και τους φόρους.

Χωρίς να διαθέτω μαντικές ικανότητες, μπορώ να προβλέψω ότι το νέφος που βλέπουμε  σήμερα στις πόλεις από την καύση ξύλων, δεν είναι τίποτα μπροστά σ’ αυτό που θα δούμε του χρόνου ή του παραχρόνου. Γιατί σήμερα βλέπουμε να καίγονται ακόμα ξύλα ως καύσιμη ύλη. (Αγορασμένα, κομμένα από το διπλανό πάρκο ή κλεμμένα από το χωράφι του γείτονα). Σε λίγο καιρό αυτά που θα καίγονται ως καύσιμη ύλη θα είναι οτιδήποτε μπορεί να καεί: Ξύλα από τα γιαπιά, έπιπλα από τα σκουπίδια, λάστιχα, ακόμα και πορτοπαράθυρα που θα ξηλώνουν οι απελπισμένοι από τα διπλανά σπίτια.
Και τότε θα δούμε πράγματι μόλυνση και νεκρούς στα σπίτια από τα δηλητήρια και τις αναθυμιάσεις της καύσης.

Αυτό που περιγράφω, είναι αποτέλεσμα λογικών συλλογισμών, απλώς: Ο πληθυσμός σε συνθήκες κατοχής, προκειμένου να επιβιώσει θα κάνει τα πάντα.

Ο Έλληνας σε συνθήκες σκλαβιάς όπως έχει δείξει η Ιστορία αναπτύσσει τη νοοτροπία του ραγιά. Ο ραγιαδισμός έχει δύο χαρακτηριστικά: Την δουλοπρέπεια/ υποταγή απέναντι στους δυνάστες, ταυτόχρονα με την εφευρετικότητα που αναπτύσσει στην προσπάθειά του να επιβιώσει σε αυτές της συνθήκες. Δηλαδή προσπαθώντας να κλέψει, να ξεγελάσει το φοροεισπράκτορα, να τον καλοπιάσει,να γλείψει, προκειμένου να σώσει το τομάρι του. Θα γίνει εφευρετικός, δημιουργικός, πονηρός ακόμα και σε βάρος του γείτονα ή του συγγενή του. Θα καταδώσει, προδώσει, θα συνεργαστεί με το δυνάστη για να σώσει την οικογένειά του. (Ακόμα και τα αγόρια τα μεταμφίεζαν και τα μεγάλωναν σαν κορίτσια προκειμένου να τα σώσουν από το παιδομάζωμα). Υπάρχουν άπειρα τέτοια παραδείγματα προσπάθειας επιβίωσης στην Τουρκοκρατία.

Είμαι σίγουρη ότι η σημερινή κατοχή, θα κρατήσει επί μακρόν. Όπως είμαι σίγουρη ότι ο πληθυσμός θα μηχανευτεί ένα σωρό τεχνάσματα προκειμένου να επιβιώσει, δηλαδή να τραφεί και να ζεσταθεί. Ακόμα κι αν αύριο απαγορεύσουν την καύση ξύλων ή βάλουν τρελούς φόρους θέρμανσης.

Ουκρανοί αιχμάλωτοι καλοκαίρι '42.
Είναι αποδεδειγμένο επιστημονικά ότι ο ανθρώπινος οργανισμός σε ταυτόχρονες συνθήκες ψύχους και πείνας, ξεχαρβαλώνει. Ο εγκέφαλος παύει να λειτουργεί κανονικά. Στην προσπάθεια του οργανισμού να βρει ενέργεια καίγοντας  θερμίδες (ανύπαρκτες), ώστε να διατηρήσει τη θερμοκρασία του σώματος σταθερή (36oC), όταν αυτή του περιβάλλοντος είναι πολύ χαμηλότερη (π.χ. -17oC), κλατάρει. Σε τέτοιες συνθήκες έχουν εμφανιστεί περιπτώσεις κανιβαλισμού. Ο άνθρωπος στην προσπάθειά του να επιβιώσει τρώει ανθρώπινο κρέας.
Γνωρίζω 3 τέτοιες περιπτώσεις: Κατά την πολιορκία του Στάλιγκραντ από πλευράς των εγκλωβισμένων Γερμανών στρατιωτών, οι οποίοι είχαν μείνει χωρίς ανεφοδιασμό, στους αιχμάλωτους από τους Ναζί Ουκρανούς στρατιώτες και πολίτες κατά την κατάληψη της Ουκρανίας το χειμώνα του ’41-‘42 και το πιο γνωστό σχετικά σύγχρονο τραγικό περιστατικό είναι με τους επιζήσαντες παίχτες της Ουραγουανής Ομάδας Ράγμπυ στις Άνδεις το ’72.

Αυτό που θέλω να πω συμπερασματικά είναι πως ο ελληνικός πληθυσμός θα κάνει τα πάντα προκειμένου να τραφεί και θα κάνει τα πάντα προκειμένου να ζεσταθεί. Οπότε βγάλτε όσες φωτογραφίες μπορείτε από τα δάση στην ύπαιθρο και τα άλση στις πόλεις.

Κλείνοντας θέλω να απευθύνω ένα ερώτημα προς τους ανησυχούντες οικολόγους:
Η καύση του πληθυσμού σε φούρνους προκαλεί άραγε την ίδια αιθαλομίχλη ή μικρότερη; Μήπως δηλαδή να εξετάσουμε και αυτό το ενδεχόμενο διάολε, αν είναι πιο αποδοτικό και συμφέρον, περιβαλλοντικώς…

Τρίτη 25 Δεκεμβρίου 2012

Μέρες ευημερίας!



Xρόνια πολλά και καλά φίλοι μου!
Καλές γιορτές συντροφιά με τα αγαπημένα σας πρόσωπα να περάσετε όλοι.
Εγώ μετά τις τελευταίες δηλώσεις του Στουρνάρα, αισθάνομαι να πετώ.
Ο Υπουργός Οικονομικών με την περίεργη μούρη, το Σάββατο 15 Δεκεμβρίου  στο 8ο Πανελλήνιο Συνέδριο για την Υγεία, που οργάνωσε η Εθνική Σχολή Δημόσιας Υγείας (ΕΣΔΥ) στην Αθήνα, δήλωσε πως ο δείκτης ευημερίας του ελληνικού λαού σε σχέση με τα άλλα ευρωπαϊκά κράτη είναι τόσο μεγάλος, που η Ιρλανδία και η Πορτογαλία ψάχνουν να βρουν με ποιον τρόπο το καταφέραμε για να μας αντιγράψουν και ότι το επίπεδο υπηρεσιών στον τομέα της Υγείας παρά την ύφεση, διατηρείται σε άριστα επίπεδα.

Για το Σύστημα Υγείας δεν έχω ξεκάθαρη αντίληψη καθώς επισκέφτηκα ένα γιατρό όλο κι όλο κι αυτόν στη ζούλα τη χρονιά που πέρασε, αλλά για το θέμα της ευημερίας θα συμφωνήσω με τον Υπουργό.
Πράγματι κύριε Στουρνάρα μπορώ να σας διαβεβαιώσω κι εγώ αυτοπροσώπως ότι περνώ μέρες ευημερίας το τελευταίο διάστημα. Και τούτο συμβαίνει διότι έπαψα να σας πληρώνω. Δηλαδή από τότε που σταμάτησα να πληρώνω δάνεια, φόρους, χαράτσια κλπ, αισθάνομαι τέλεια! Τα λεφτά μου τα τρώω κυριολεκτικά! Αγοράζω τρόφιμα, ό, τι μου κάνει κέφι από το Σούπερ Μάρκετ, πάω σε ταβερνάκια, αγοράζω ρούχα, παπούτσια, δωράκια, σκατολοΐδια που μου μπήκαν στο μάτι κι ό, τι άλλο γουστάρω.

Αυτές είναι οι καλύτερες μου γιορτές. Και αυτό το χρωστάω σε σας λατρεμένε μου Υπουργέ και λοιποί κυβερνητικοί φωστήρες.
Συνιστώ και σε σας φίλοι μου να κάνετε το ίδιο. Για πρώτη φορά στα  ??(σιγά μη σας πω) χρόνια μου, παρανομώ και αισθάνομαι υπέροχα!
Έχω σκεφτεί και το ενδεχόμενο της φυλακής και μου φαίνεται αρκετά ελκυστικό: θα διαβάσω ένα κάρο βιβλία που τώρα το αναβάλω γιατί βαριέμαι, θα πλέκω, θα κεντώ και θα γράψω και δύο μυθιστορήματα που στριφογυρίζουν στο μυαλό μου εδώ και 5-6 χρόνια και βαριέμαι να πιάσω το μολύβι να γράψω έστω και μιαν αράδα.

Το εκπληκτικό είναι πως ανακάλυψα ότι εφαρμόζουν τη μέθοδο «τρώω τα λεφτά μου» κι άλλοι μαζί με μένα (δηλαδή η παρέα που τα πίνουμε κάθε βδομάδα). Είναι υπέροχη αίσθηση να τρως τα λεφτά σου εσύ παρά να σου τα τρων οι άλλοι!
Είχαμε ένα μακρινό συγγενή κάποτε ο οποίος δούλευε σαν το μαύρο όλη του τη ζωή για να φτιάξει περιουσία για τα παιδιά του. Ο ίδιος δεν είχε φύγει ποτέ από το χωριό του. Ζούσε στερημένα σαν τον διακονιάρη, παρόλο που κατάφερε στα γεράματά του κι έκανε αρκετή περιουσία και καταθέσεις. Τα παιδιά του ήταν κάτι αχάριστα κωλόπαιδα.  Το ανακάλυψε όταν αρρώστησε και τα είχε ανάγκη, καθώς είχε χηρέψει στο μεταξύ. Όταν λοιπόν έγινε καλά αποφάσισε να φάει ο ίδιος την περιουσία του παρά να την αφήσει στα χέρια τους. Άρχισε να ταξιδεύει παντού, αγόραζε ρούχα, αυτοκίνητο, γλεντούσε με χήρες και γενικά απόλαυσε το υπόλοιπο της ζωής του, μέχρι που πέθανε. Πήγε χορτάτος και ευχαριστημένος.
Στα κωλόπαιδα δεν άφησε δεκάρα τσακιστή. Μόνο τα έξοδα για την κηδεία του.

Καλές γιορτές φίλοι μου, με αισιοδοξία, χιούμορ και ό,τι άλλο τέχνασμα σας φωτίσει ο Θεός προκειμένου να περάσετε καλά. Γιατί η ζωή είναι μικρή και τα χρόνια μας δε θα επιστρέψουν για να τα βιώσουμε σε καλύτερη έκδοση….

Δευτέρα 24 Δεκεμβρίου 2012

Τα τελευταία Χριστούγεννα σ’ ένα μαύρο σκοτάδι σιωπής και ψευτιάς…



Καλά Χριστούγεννα Συρία! Τα τελευταία Χριστούγεννα, όπως όλα δείχνουν που γιορτάζεις. Από του χρόνου θα κυριαρχεί και στα χώματά σου ο Νόμος της Σαρία και ο τρόμος των ισλαμοφασιστών.

Χριστούγεννα του 2010 στην πρωτεύουσα Δαμασκό:
 Χριστούγεννα του 2012 στη Συρία:

Καλή δύναμη Σύριοι, χριστιανοί και μουσουλμάνοι αδερφοί μας…

Κυριακή 23 Δεκεμβρίου 2012

Χριστουγεννιάτικη φιλανθρωπία, χριστουγεννιάτικη αηδία.



Όλοι οι καθωσπρέπει δωσίλογοι έχουν ξαμοληθεί να επιδείξουν φιλανθρωπικό έργο ενόψει των γιορτών. Διότι νοιάζονται για τους αναξιοπαθούντες συνανθρώπους μας που πλήττονται από την οικονομική κατάσταση στη χώρα (που οι ίδιοι με λύσσα υποστηρίζουν).
Από τους δημάρχους που κλείνουνε μπίζνες με το Φούχτελ, τον τραγουδιστή με τις 5 σελίδες ακίνητα, μέχρι το ΜΕΓΚΑ Τσάνελ, όλοι στον αγώνα υπέρ των φτωχών και πεινασμένων συμπολιτών μας, μαζεύουν τροφή και ρούχα (που προσφέρουν πάλι οι ίδιοι οι συμπολίτες, δεν τα βάζουν από την τσέπη τους).
Δεν προλαβαίνουμε να διαβάζουμε στο ειδησιογραφικό δελτίο διάφορα τέτοια δημόσια χάπενινγκ και μασκαραλίκια με φιλανθρωπικές προσφορές.

Και η Ευρωπαϊκή Ένωση των τοκογλύφων, για να δικαιολογήσει το Νόμπελ Ειρήνης, έστειλε ανθρωπιστική βοήθεια στους ξενηστικωμένους Έλληνες: φέτα και μακαρόνια. Σαν τους Αμερικάνους που μετά το βομβαρδισμό και την ισοπέδωση μιας χώρας, πετούν απ’ τον ουρανό γάλατα και κουβέρτες για τους ανθρώπους που άφησαν άστεγους και πεινασμένους οι βόμβες τους.

Ως πού θα φτάσει η ξετσιπωσιά τους; Να υιοθετούν και τα παιδιά των αυτόχειρων;