Δεν παίρνει μπρος το γ@μημένο. Πολλαπλασιαστής ή μίζα θα ‘ναι.

«Οι εκτιμήσεις/προβλέψεις που κάναμε για την ελλάδα έπεσαν έξω εξαιτίας του πολλαπλασιαστή (που χρησιμοποιήσαμε). Δυστυχώς κάναμε λάθος στον πολλαπλασιαστή». Τζέρι Ράϊς, εκπρόσωπος Τύπου του ΔΝΤ.

Τι να σου πω Τζέρι, don’t worry, όλα διορθώνονται. Πάρε γομολάστιχα και σβήσε το λάθος. Και μετά ξαναζωντάνεψε τους 3.000 νεκρούς, αυτού του λάθους.

Εσείς κάνατε λάθος έναν «πολλαπλασιαστή», εμείς κάναμε λάθος στα «κόμματα».

Σκατά τα μαθηματικά, σκατά κι η γραμματική Τζέρι μου.

Σε χαντακώνουν μια ζωή.

Θα πάρετε λίγη ποίηση παρακαλώ;

Η γραία ποιήτρια η προβεβλημένη εσχάτως από τα εγχώρια ΜΜΕ ως η μοναδική φωνή του Πνεύματος στην Ελλάδα, ομίλησε σε μία τιμητική εκδήλωση (προς το πρόσωπό της) στο Μέγαρο Μουσικής και είπε του κόσμου τις κοινοτυπίες. Το ακροατήριο και τα ΜΜΕ τις υποδέχτηκαν ωσάν να μετεμψυχώθη ο Καζαντζάκης.

Είπε πως η ποίηση απευθύνεται σε χορτάτους ανθρώπους (το ακροατήριο της ήταν φίσκα στους χορτάτους), και ότι οι ποιητές σε αυτή τη δύσκολη περίοδο που διανύουμε, νοιώθουν ανήμποροι.

Είπε ακόμα τη μεγάλη φιλοσοφία που μας άφησε άφωνους, πως «Αν δεν υπάρχει ελπίδα, η αντοχή μας λιγοστεύει. Το μόνο πράγμα που μας τροφοδοτεί με αντοχή είναι αυτό που λέγεται ελπίδα. Και που είναι ένα αόριστο πράγμα. Λοιπόν κουράγιο να κάνει ο κόσμος»

Αγαπητή ποιήτρια, μια ένσταση ως προς το τελευταίο, εκτός του ότι μαζί σας συμφωνεί και ο Όλι Ρεν που ήταν ο πρώτος που μας ευχήθηκε «καλό κουράγιο», όταν άρχισε να μας παίρνει τα μέτρα: Η ελπίδα πολλές φορές λειτουργεί όπως τα δεσμά, καθηλώνει τον άνθρωπο στην απάθεια. Τον κάνει να περιμένει μοιρολατρικά και χαζοχαρούμενα ότι θα φτιάξουν τα πράγματα, έτσι από μόνα τους. Αυτή η αίσθηση βέβαια τον αποτρέπει απ’ το να φουντάρει από κάνα μπαλκόνι. Αλλά δεν του δίνει κίνητρο να πρωταγωνιστήσει ο ίδιος στην αλλαγή (της ζωής του ή του κόσμου γύρω του).  Από μόνη της η ελπίδα δε λέει τίποτα. Πολλές φορές λειτουργεί ως τροχοπέδη στην αλλαγή και την πρόοδο. Αλλά αυτό δε χρειάζεται και πολύ φιλοσοφία για να το καταλάβει κάποιος.

Οι επισκέπτες των κρεματορίων είχαν άφθονη ελπίδα σας διαβεβαιώ, αλλά αυτό δεν τους εμπόδισε να γίνουν καπνός.

Στο τέλος η διεθνούς φήμη Ελληνίδα ποιήτρια έκανε και μια ποιητική αναφορά στα θεία. Γιατί αν δεν επικαλεστείς θεούς ή διαόλους τελευταίως, δεν είσαι τρέντυ ως δημόσιο πρόσωπο: «Ευχαριστώ το Θεό και που ο ίδιος μας κρύβεται και για όσα μας κρύβει και αυτή η απόκρυψη ίσως είναι ένα είδος Κιβωτού για να σωθούμε από τον κατακλυσμό τόσων αληθειών(!!!;;;;)»

Πριν τρέξετε να σωθείτε απ’ τις αλήθειες που θα σας πέσουν κατακέφαλα αγαπητή μου, θα σας υπενθυμίσω μια φράση που μου έχει μείνει στο μυαλό από τότε που διδασκόμουν ποίηση στα πρώτο έτος του Πανεπιστημίου: «Η ποίηση», λέει ο Ελύτης,  «δεν μπορεί να αλλάξει τον κόσμο γιατί ο κόσμος αλλάζει με την πράξη. Μπορεί όμως να αλλάξει τις συνειδήσεις των ανθρώπων κι αυτές είναι που με τις πράξεις τους αλλάζουν τον κόσμο».

Κι εσείς σίγουρα δεν ανήκετε σε αυτήν την κατηγορία των ποιητών που αλλάζουν συνειδήσεις.

Ξέρετε δεν ξεχνάμε πως την 1^η Ιουνίου του 2011 είχατε υπογράψει με διάφορα άλλα φυράματα του «πνεύματος», (ανάμεσά τους και τον κύριο Στουρνάρα), μια διακήρυξη προτροπής προς όλους τους πολιτικούς (τότε που κυβερνούσε η δωσίλογη Κυβέρνηση ΓΑΠ), με τον τίτλο «Τολμήστε!», προτρέποντας τους «να παραμερήσουν τις διαφορές τους γιατί ο τόπος χρειαζόταν μια ηγεσία ευθύνης και εθνικής ανασυγκρότησης και
να κάνουν τα απαραίτητα για τη σωτηρία της χώρας, μαζί με τους Ευρωπαίους εταίρους μας».   (Σας άκουσαν. Λίγους μήνες μετά ενώθηκαν υπό τον Παπαδήμο).
Στο ίδιο κείμενο φροντίσατε να κατακρίνετε τις «φωνές του λαϊκισμού και της ανευθυνότητας που κυριαρχούν στον δημόσιο λόγο, κρύβοντας από τους περισσότερους Έλληνες τη σοβαρότητα της κατάστασης και προτείνοντας λύσεις καταστροφικές, ανεδαφι­κές, εξωπραγματικές σε στιγμή κρίσης».  

Στο κείμενο αυτό κάνατε αναμετάδοση του Ράδιο Τρόικα, συστήνοντας στον κόσμο, ούτε λίγο ούτε πολύ, να κάτσει στ’ αυγά του και να δεχτεί τον "κατακλυσμό" των μέτρων αδιαμαρτύρητα για τη σωτηρία του. Να δεχτεί την υποδούλωση της χώρας και του Έθνους στις ξένες δυνάμεις.

Ευχαριστώ δε θα πάρω, Κυρία Δημουλά. Άμα θέλω να μου φτιάξουν το κέφι, καταφεύγω σε κάτι φίλους που γράφουν πολύ εμπνευσμένες μαντινάδες….

Άμα πάλι θέλω να αμπελοφιλοσοφίσω παίρνω τηλέφωνο κάτι άλλους φίλους που τους έχουν χαπακώσει οι γιατροί, διότι τους διέγνωσαν κατάθλιψη…

Να οργανωθείτε ρε παιδιά!!!!!!

Δεν προλαβαίνουμε να διαβάζουμε δηλώσεις τούτες τις μέρες, έχουμε χάσει το μυαλό μας, δεν ξέρουμε από που να προφυλαχτούμε. Από πού θα μας έρθουν τα βλήματα.

Τα βλήματα που εκτοξεύουν οι φωστήρες της πολιτικής και παντός άλλου είδους εξουσίας, λες και θέλουν να σπάσουν τη βαρεμάρα και την πλήξη τους και ανοίγουν το ρημαδιασμένο το στόμα τους για να κάνουν δηλώσεις ή παίρνουν πρωτοβουλίες για να μη σαπίσουν απ’ την ακινησία.

Δεν πρόλαβε ο Τσίπρας να γυρίσει από την Αμερική και τις συναντήσεις του με τους ευγενικούς κυρίους του ΔΝΤ, όπου θα κάτσει να  επαναδιαπραγματευτεί τα δάνεια όταν θα κυβερνήσει και να σου ο Λοβέρδος να ζητάει «να διώξουμε το ΔΝΤ» (που μας έβαλε η κυβέρνησή του), γιατί μας «δημιουργεί διαρκώς προβλήματα».

Προχτές διοργάνωνε η Θεολογική Σχολή του Αριστοτέλειου Πανεπιστήμιου Συνέδριο με θέμα «Εκκλησία και Αριστερά» μπας και συσφίξει τις σχέσεις των αριστερών με τη θρησκεία και πάει ο Κουράκης να δηλώσει πως τους μισθούς των παπάδων δε θα πρέπει να τους πληρώνει το κράτος αλλά όσοι πολίτες οικειοθελώς θα δηλώνουν χριστιανοί Ορθόδοξοι, με φόρο που θα καταβάλλουν για το σκοπό αυτό (τον παπαδοφόρο;)


Ο Σημίτης βλέποντας τη χώρα να κυλιέται στη σαπίλα και τη διαφθορά σήμερα, μετά από τις δικές του λαμπρές μέρες του εκσυγχρονισμού τότε που η χώρα έλαμπε από την τιμιότητα και την καθαριότητα, που η χώρα είχε γεμίσει από τόση καθαριότητα που την κάναμε και εξαγωγή (στη Γερμανία για παράδειγμα), ο Σημίτης λοιπόν με βαρυσήμαντο άρθρο του ζητά να καταργηθεί η παραγραφή αδικημάτων για τους πολιτικούς!

Χαρακτηρίζει δικαιολογημένη την οργή των πολιτών για την κατάσταση που βρίσκεται η χώρα, στην οποία κατάσταση την έφερε ο τρισκατάρατος ο αντικαταστάτης του ο Καραμανλής, που του την παρέδωσε Ολυμπιακή κούκλα και την έκανε πανούκλα.

Οι δικαστές βγάζουν σωρηδόν παράνομες τις απεργίες όλων των εργαζομένων, μετά από την τετράμηνη-και-βάλε δική τους απεργία, που όπως γνωρίζει και η γάτα μου ήταν νομιμότατη (Άρθρο 23 παράγρ. 2 του Συντάγματος).


Μετά τα αναδρομικά που τσεπώσανε οι ίδιοι, γύρω στα 100 εκατομμύρια ευρώ απ’ το μισθοδικείο, οι ίδιοι απορρίπτουν την καταβολή αναδρομικών στους άλλους. (Και αυτοί οι «άλλοι» είναι οι πιο κοντινοί τους άνθρωποι οι δικαστικοί υπάλληλοι που διεκδικούσαν εδώ και 6-7 χρόνια κείνο το βρυκολακιασμένο επίδομα των 176 ευρώ).

Η Δικαιοσύνη που αθώωσε τους αστυνομικούς που κατασκοτώσανε τον Κύπριο φοιτητή στο ξύλο, καταδικάζει με 7 χρόνια(!) φυλάκιση άνευ αναστολής, κάτι πεινασμένους Αλβανούς που κλέψανε μια προβατίνα και τη φάγανε.

Ο ένας παπάρας πετάει να επανέλθει η θανατική ποινή, ο άλλος να διδάσκεται η μακεδονική γλώσσα στα σχολειά όπως τα κουρδικά στην Τουρκία, ό, τι μαλακία του έρχεται καθενός στον ταραγμένο του εγκέφαλο, την εκτοξεύει στα κεφάλια μας.

Κλείστε το, ρε, επιτέλους!!!!!

Σεβαστείτε τα νεύρα μας, την κακομοιριά μας και τον αγώνα που κάνουμε να βγάλουμε το χειμώνα!  
Ή τουλάχιστον, οργανωθείτε!  Μη …βαράτε όλοι μαζί!!!!

Τι είδα στην Αμερική

Παντού στην Αμερική συναντάς χαμογελαστούς ανθρώπους κι όχι αυτούς τους μουντρούχους που βλέπεις στην Ελλάδα που μπορεί να σε πατήσουνε και ούτε συγνώμη να μη σου πούνε. Ευδιάθετοι, ξένοιαστοι, καλοντυμένοι ακριβώς όπως στο Sex and the City, οι γυναίκες ήταν όλες αντίγραφα της Κάρι, της οποίας είμαι φαν, αλλά δυστυχώς δεν τη συνάντησα να της πάρω αυτόγραφο. Ήταν απόλαυση να περπατάς στις λεωφόρους της Νέας Υόρκης παρόλο που έκανε ψοφόκρυο και δεν είδα ούτε έναν άστεγο ή ξυπόλητο εκεί γύρω. Μάλλον όλοι αυτοί οι ξενηστικωμένοι που δείχνουν τα αμερικάνικα έργα είναι προϊόν της φαντασίας των σκηνοθετών όπως στον Πόλεμο των Άστρων.

Οι άνθρωποι εκεί με άκουγαν με πολύ προσοχή και σεβασμό όταν μίλησα σε ένα Μεγάλο Ινστιτούτο, ούτε ντομάτες μου πέταξαν ούτε γιαούρτια όπως κάνουν εδώ οι απολίτιστοι και άξεστοι συντοπίτες μου σε όποιον δε γουστάρουν, το μόνο που με στεναχώρησε ήταν ότι με έβαλαν μετά να κάτσω σε ένα τραπεζάκι καφενείου σαν το χωριάτη, όμως η Ρένα μου εξήγησε ότι εδώ θεωρείτε πολύ μεταμοντέρνο και επικοινωνιακά κορέκτ, για να μην ξεχωρίζει ο ομιλητής από το ακροατήριο, να του δίνει την αίσθηση ότι αυτός που του μιλάει είναι σαν τα μούτρα του.

Στην Αμερική συνάντησα πολύ ευγενικούς κυρίους από τον σπουδαίο Οργανισμό που λέγεται ΔΝΤ, που ήταν φιλόξενοι και συζητήσιμοι άνθρωποι. Μου εξέφρασαν την αγωνία τους για το αν θα φύγουμε από το ευρώ, αγωνία που δεν κατανοώ γιατί αυτοί είναι στο δολάριο και δεν καταλαβαίνω τι ζόρι τραβάνε με το ευρώ, όμως εγώ τους διαβεβαίωσα ότι το ευρώ θα είναι το εθνικό μας νόμισμα εις τον αιώνα τον άπαντα, άσχετα με τι λαμογιές το αποκτήσαμε, εγώ δε θα τις ψάξω για να μη φέρω σε δύσκολη θέση αυτούς που έχουν μετακομίσει στο κόμμα μου και πως εγώ δε θα το εγκαταλείψω γιατί άμα το κάνω ο κόσμος θα πεινάει και δε θα έχει πετρέλαιο να ζεσταθεί, άσε που μπορεί να χάσει και τα σπίτια του. Και έτσι θα επαληθευτούν αυτοί οι συκοφάντες που μου στέρησαν τον Ιούνη τη νίκη.

Αυτοί οι ευγενικοί άνθρωποι άμα κάτσεις και τους κουβεντιάσεις, τους πάρεις με το καλό και τους φέρεις στο φιλότιμο, τους κεράσεις και κάνα- δυο τσίπουρα, λίγη σκορδαλιά, μπακαλιάρο, κάνα κολοκυθοκεφτέ, είμαι σίγουρος ότι μπορείς να τους πείσεις να αλλάξουν στρατηγική για τη χώρα σου αλλά και ολόκληρη την Ευρώπη ή τον κόσμο. Φτάνει να βρεις το κουμπί τους, όπως μου έλεγε η μακαρίτισσα η γιαγιά μου.

Δυστυχώς επειδή ο χρόνος μου ήταν περιορισμένος έπρεπε να ανταλλάξω χαιρετούρες μ’ ένα σωρό αδιάφορους αλλά χρήσιμους πολιτικά τύπους, δεν κατάφερα να επισκεφτώ το Χόλυγουντ. Στο επόμενο ταξίδι μου ελπίζω να το επισκεφτώ μετά το Λευκό Οίκο. Θα ήθελα να δω την Αντζελίνα Τζολί από κοντά να μου δώσει αυτόγραφο και να μου πει που θα βρω καμιά δωδεκάδα κουτσούβελα να υιοθετήσω κι εγώ. Η Ρένα λέει ότι θα βελτιώσει πολύ το προφίλ μου.

Οι ευγενικοί κύριοι του ΔΝΤ μου δώσανε στο τέλος αυτό το DVD για δώρο και πέσανε τα μούτρα μου, γιατί εγώ δεν τους κρατούσα τίποτα, ούτε ένα μπουκάλι ρακή.

Καταδικάζεις τη βία, ρεμάλι;

Όλοι αυτά τα ρεμάλια της κυβερνητικής συμμορίας και της κυβερνητικής προπαγάνδας που ζητούν την καταδίκη της οποιαδήποτε βίαιης ενέργειας στο εσωτερικό, είναι οι ίδιοι που έχουν δώσει πλήρη στήριξη στους ισλαμοφασίστες- ταλιμπάν- κατσαπλιάδες –μισθοφόρους, που σφάζουν τον πληθυσμό της Συρίας, στρεφόμενοι με κάθε μέσο (επιθέσεις εναντίον Νοσοκομείων, Πανεπιστημίων, εκκλησιών κλπ), εναντίον της νόμιμα εκλεγμένης κυβέρνησης της Συρίας.

Είναι αυτοί που απέλασαν την πρέσβειρα της Συρίας από την Αθήνα σερνόμενοι πίσω από τις αποφάσεις της ΕΕ του Νόμπελ ειρήνης, που αναγνώρισε ως νόμιμους εκπροσώπους τους αντάρτες –τρομοκράτες- κατσαπλιάδες του «Ελεύθερου» Συριακού Στρατού.

Όλοι αυτοί επίσης οι απολογούμενοι για τις πράξεις βίας στο εσωτερικό, οι σερνάμενοι να δείξουν νομιμοφροσύνη, είναι οι ίδιοι που δεν έβγαλαν μισή μιλιά για το έγκλημα εις βάρος του συριακού λαού. Είναι οι ίδιοι που συμμετέχουν σε εκδηλώσεις στήριξης των ανταρτών –τρομοκρατών- κατσαπλιάδων του επονομαζόμενου «Ελεύθερου Συριακού Στρατού» στην Αθήνα.

Η σαπίλα έχει και κάποια όρια.

Κάτι κουρασμένα συνθήματα

«Ο λαός δεν ξεχνά τι σημαίνει δεξιά». Αγαπημένο προμνημονιακό  πασοκικό σύνθημα, κατάλληλο δια πάσαν νόσον.

«Φονιάδες των λαών Αμερικάνοι» Κλασσικό αριστερό (όλων των τάσεων)  σύνθημα, τα τελευταία 40 χρόνια.

Αδερφές και παλικάρια, γίναμε μαλλιά κουβάρια… Προσέχετε πολύ παιδιά, κατά την εξεύρεση συνθημάτων. Το κακό με αυτά είναι ότι από το πολύ πες πες, ο κόσμος τα θυμάται…

Οι σκυλοκαυγάδες ανάμεσα σε κυβέρνηση και αξιωματική αντιπολίτευση με κάνουν και πλήττω αφόρητα. Μου θυμίζουν τις εποχές των αντίστοιχων σκυλοκαυγάδων ανάμεσα στο ΠΑΣΟΚ και την επάρατη Δεξιά.

Ο Τσίπρας διαβεβαίωσε στο Brookings τους υψηλούς ακροατές του ότι δεν θα σκίσει τις δανειακές συμβάσεις όταν γίνει κυβέρνηση ούτε θα φύγει από την τρυφερή αγκαλιά της Ευρωζώνης. 

Ευχαριστώ Αλέξη που μου το διευκρίνισες. Γιατί με έτρωγε η αγωνία και η αμφιβολία επί του θέματος…

Νόμισαν

Από: Πιτσιρίκος

Νόμισαν πως θα μπορούσαν να πάρουν εύκολα την Ελλάδα στα χέρια τους.

Νόμισαν πως οι Έλληνες θα διατηρούσαν για πάντα στην εξουσία αυτούς που οδήγησαν τη χώρα στην χρεοκοπία. 

Νόμισαν πως οι Έλληνες δεν δίνουν δεκάρα για τη Δικαιοσύνη.

Νόμισαν πως θα μπορούσαν να διχάσουν τους Έλληνες.

Νόμισαν πως θα μπορούσαν να στρέψουν τη μια κοινωνική ομάδα εναντίον της άλλης.

Νόμισαν πως θα μπορούσαν να στρέψουν τους Έλληνες εναντίον των μεταναστών.

Νόμισαν πως πολίτες που φιλούσαν κατουρημένες ποδιές για μια θέση στο Δημόσιο δεν θα είχαν την αξιοπρέπεια να αντιδράσουν.

Νόμισαν πως οι Έλληνες δεν θα είχαν τη δύναμη να αντισταθούν.

Νόμισαν πως οι σύγχρονοι Έλληνες νοιάζονται μόνο για το χρήμα και την πάρτη τους.

Νόμισαν πως ο κάθε Έλληνας θα πατούσε επί πτωμάτων άλλων Ελλήνων για να επιβιώσει.

Νόμισαν πως το μόνο νέο που θα γεννιόταν μέσα στην χρεοκοπία θα ήταν ο Παντελίδης και η Πάολα.

Νόμισαν πως αυτός ο τόπος που γέννησε μεγάλους φιλόσοφους και γενναίους πολεμιστές κατοικείται τώρα από ανεγκέφαλες κότες.

Νόμισαν πως θα μπορούσαν να αναγκάσουν τους Έλληνες να ξεπουλήσουν τη χώρα τους.

Πόσο δίκιο είχαν.
Σε όλα.