Κάπου υπάρχει ένα νησί...

Κάπου υπάρχει ένα νησί...
Κάπου υπάρχει ένα νησί....

Παρασκευή, 5 Ιουλίου 2013

Όταν έκλαψε η Όλγα



ήταν ημέρα Πέμπτη γύρω στις 8.30 το βραδάκι. Έξω φύσαγε ένα απαλό αεράκι που ‘φερνε μέσα στο σπίτι από το ανοιχτό παράθυρο μυρωδιές από μελιτζάνες που τηγανίζονταν, το βόθρο του διπλανού που ’θελε άδειασμα, αλλά δεν είχε λεφτά να τον αδειάσει κι έτσι με την ευωδιά των περιττωμάτων θα πορευόμασταν οι περίοικοι όλο το καλοκαίρι.  Το αεράκι έφερνε και τις φωνές της γειτόνισσας που ’βριζε τη μάνα της στο τηλέφωνο γιατί δεν της έδινε λεφτά να πληρώσει τη ΔΕΗ, καθώς της είχε έρθει ειδοποίηση διακοπής κι αυτή η παλιόγρια θα ‘τρωγε 600 ολόκληρα ευρώ το μήνα μοναχή της.

Κείνες τις στιγμές ο Σπύρος του πρώτου άνεργος πάνω από ενάμιση χρόνο, πουλούσε τις βέρες του στο ενεχυροδανειστήριο της γειτονιάς για να πάρει 2 κιλά κρέας. Η Σοφία αποφάσιζε να μετακομίσει με τα κουτσούβελα στο χωριό για να ‘χουν ένα πιάτο φαί από τα πεθερικά και η Πόπη με το καθυστερημένο κοριτσάκι που την παράτησε ο σύζυγος, βλαστημούσε το Δήμαρχο γιατί της ζητούσε χαρτί αναπηρίας 80%  της μικρής για να της δίνει τρόφιμα από το Κοινωνικό Παντοπωλείο.

Κείνη την ώρα που η Όλγα λύγισε, ο Αντώνης ο ηλεκτρολόγος γυρνώντας από το Νοσοκομείο που είχε τη μάνα του εγχειρισμένη, βρήκε στο γραμματοκιβώτιο την ειδοποίηση απόλυσής του από την ΕΡΤ.
Η Κατερίνα απ’ το ισόγειο που χρωστούσε 5 νοίκια και η σπιτονοικοκυρά την είχε κάνει βούκινο στο τετράγωνο, επέστρεφε από την Κλινική που’ χε πάει να κάνει έκτρωση. Ο άντρας της έβγαλε τη μικρή για βόλτα για να την αφήσει να ξεκουραστεί και κυρίως να μην την δει το παιδί να κλαίει.

Αυτήν την αποπνικτική ώρα της μέρας που η Όλγα έκλαψε για τις μανάδες που αφήνουν τα παιδιά τους στο Νηπιοτροφείο, ο Κώστας που’ χε χρόνια το παπουτσίδικο απέναντι από τα Γκούντις, ανέβηκε στο περβάζι και πήδηξε απ’ τον τέταρτο όροφο. Άφησε μόνο ένα γράμμα στη γυναίκα του να προσέχει τα παιδιά και χρέη στην Εφορία, στις Τράπεζες, τα Ασφαλιστικά Ταμεία και σε καμιά ντουζίνα προμηθευτές.

Κείνες τις στιγμές που η καρδιά της Όλγας ράγιζε από ανθρωπιά, ο Υπουργός Υγείας μαζί με τον Υπουργό Διοικητικής Μεταρρύθμισης και τον Υπουργό Οικονομικών, αποφάσιζαν να κλείσουν καμιά 50αριά Νοσοκομεία και έβαζαν τις υπογραφές τους σε κάτι λίστες που τους είχαν έρθει απ’ έξω.

Ο πρωθυπουργός μελετούσε πως θα σερβίρει στον κοσμάκη το πλιάτσικο που του είχαν μηνύσει να κάνει στις αποταμιεύσεις που φύλαγε για ώρα ανάγκης στις Τράπεζες.

Κι οι Δ/ντες ειδήσεων των καναλιών συσκέπτονταν με τους δημοσιογράφους των δελτίων πού να βρουν να σερβίρουν καμιά καινούργια επιτυχία της κυβέρνησης, στην αποχαυνωμένη απ’ τη ζέστη και την αναισθησία πελατεία τους.

2 σχόλια:

  1. Ριφη συγκινησης ταραξαν το πανελληνιο!Ολγα,μην κλαις!Θα γυρεψουμε βερεσε απ τον μπακαλη!Καλο σου βραδυ φιλη μου! ΒΑΣΩ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ριγη ηθελα να πω... ΒΑΣΩ

    ΑπάντησηΔιαγραφή