Κάπου υπάρχει ένα νησί...

Κάπου υπάρχει ένα νησί...
Κάπου υπάρχει ένα νησί....

Τετάρτη, 30 Μαρτίου 2011

Είχα φυτέψει μια πορτοκαλιά, που την εζήλευε όλη η γειτονιά.

Ο Ιάκωβος Καμπανέλης υπήρξε ένας ταλαντούχος και ταυτόχρονα διακριτικός και σεμνός άνθρωπος των γραμμάτων.
Στη μνήμη του αγαπημένου ποιητή και συγγραφέα Ιάκωβου Καμπανέλη, που έφυγε χτες για τη γειτονιά των αγγέλων, αφιερωμένο αυτό το τραγούδι.
Ανάμεσα στα τραγούδια που έγραψε (όχι πολλά, είναι η αλήθεια), βρίσκεται κι ένα αγαπημένο μου.
Το τραγουδούσα από τότε που ήμουν παιδί.
Μαργαρίτα- Μαγιοπούλα.
Δεν το βρήκα σε εκτέλεση της Μαίρης Λίντας την οποία θεωρώ κορυφαία, αλλά από την Κλειώ Δενάρδου που το πρωτοερμήνευσε.
 Το βίντεο είναι από:
Μαργαρίτα Μαγιοπούλα     

Στίχοι: Ιάκωβος Καμπανέλλης
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης
Ερμηνεία: Κλειώ Δενάρδου

Είχα φυτέψει μια πορτοκαλιά
που την εζήλευε όλη η γειτονιά.
Που την εζήλευε όλη η γειτονιά
είχα φυτέψει μια πορτοκαλιά

Αχ, Μαργαρίτα Μαγιοπούλα
Αχ, Μαργαρίτα Μαγιοπούλα
Αχ, Μαργαρίτα μάγισσα

Πρωί-πρωί την πότιζα φιλιά
το δειλινό την πήραν τα πουλιά.
Το δειλινό την πήραν τα πουλιά
πρωί-πρωί την πότιζα φιλιά

Τρίτη, 29 Μαρτίου 2011

Όταν πηγαίναμε μαζί σχολείο, κοιμόσουνα στο διπλανό θρανίο


Το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο προτείνει στο Εθνικό Συμβούλιο Παιδείας ολοήμερο ωράριο για τα σχολεία. Η παιδική εγκληματικότητα αυξάνεται διαρκώς και το υπουργείο Παιδείας αναζητεί τρόπους να κρατάει τα παιδιά μέσα στο σχολείο, ώστε να μην αποτελούν κίνδυνο για την κοινωνία.

 
Η πρόταση του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου για το Δημοτικό είναι η σχολική ημέρα να ξεκινά στις 8:00 και να τελειώνει στις 15:00, με διαλείμματα για φαγητό και παρακολούθηση των πρωινάδικων της τηλεόρασης, ώστε να μη χάνουν τα παιδιά την επαφή με την αποβλάκωση.

Οι μαθητές της Ε΄ και της ΣΤ΄ Δημοτικού θα τελειώνουν τα μαθήματα στις 15:30 –μισή ώρα αργότερα από τις άλλες τάξεις-, ώστε να μην συναντιούνται στο σχόλασμα με τους μικρότερους μαθητές και τους κάνουν μαύρους στο ξύλο.

Η σχολική ημέρα στο Γυμνάσιο θα τελειώνει στις 16:00, για να συνηθίζουν οι μαθητές το 8ωρο και να μην τους κακοφαίνεται τα επόμενα 45 χρόνια που θα εργάζονται σαν τα σκυλιά.

Στις 2 τελευταίες τάξεις του Λυκείου οι μαθητές δεν θα κάνουν διαλείμματα –για να προετοιμάζονται για τα χρόνια σκληρής εργασίας που θα ακολουθήσουν-, ενώ θα εκπαιδεύονται να μην πηγαίνουν στην τουαλέτα για 8 τουλάχιστον ώρες, ώστε να είναι πιο παραγωγικοί.

Το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο προτείνει τα σχολεία να μην κλείνουν μετά τη λήξη της σχολικής ημέρας, ώστε αφενός να γίνεται απρόσκοπτα το εμπόριο ναρκωτικών και αφετέρου οι μαθητές να συνηθίζουν τις υπερωρίες που θα κάνουν μέχρι να πάρουν σύνταξη χωρίς να πληρώνονται.

με φόντο τους φόνους ...

Του Στάθη 

Αν ο Παπανδρέου δεν ήταν μέλος του Δ.Σ. στο Ιδρυμα Καντάφι, τότε πώς «παραιτήθηκε απ' αυτό αμέσως μόλις ξέσπασε η κρίση», όπως διαβεβαίωσε ο κ. Δρούτσας τη Βουλή; (3.ΙΙΙ.2011) Ενώπιον της ιδίας Βουλής ο Παπανδρέου εψεύσθη ασυστόλως δηλώνοντας ότι ουδέποτε υπήρξε μέλος αυτού του Δ.Σ. Προφανώς απ' αυτό παραιτήθηκε (κατά Δρούτσαν) ο Φούφουτος. Η ευκολία με την οποίαν ψεύδεται ο Παπανδρέου και για τα μείζονα και για τα ελάσσονα ενώπιον της Βουλής αλλά κι ενώπιον του λαού, αντιμετωπίζεται απ' το πλείστον των ΜΜΕ ως κάτι το σχετικόν, σχεδόν αποδεκτό -του στυλ «σιγά μη στάξει η ουρά του γαϊδάρου!». Αν πρόκειται για γάιδαρο, λογικόν...

Δήλωση Γ. Παπανδρέου στη Βουλή, 22/3/2011: «Ακούω για τη συμμετοχή μου 
σε κάποιο ίδρυμα του κ. Καντάφι. Ποτέ δεν συμμετείχα. Μου είχαν στείλει 
γράμμα, δεν είχα αποδεχθεί ποτέ, είχαν βάλει τ' όνομά μου χωρίς 
τη δικιά μου συγκατάθεση.».
Ποια κοινωνία μπορεί να ζει με ελπίδα στο λιγότερο;
Διότι αυτό πλέον μας υπόσχεται και με τον νόμο η Ευρώπη του Δ' Ράιχ! Το λιγότερο!

Λιγότερους μισθούς.
Λιγότερη αγοραστική δύναμη.
Λιγότερη ασφάλιση.
Ποια κοινωνία μπορεί να ζει με την προοπτική του λιγότερου;
Λιγότερη εκπαίδευση.
Λιγότερη περίθαλψη.
Λιγότερες προσδοκίες. Για τα παιδιά μας, για τη ζωή τους.

Ποια κοινωνία μπορεί να ζει με πρόταγμα το λιγότερο; Με το λιγότερο ως ιδεολογία. Με το λιγότερο θεσμισμένο. Με το λιγότερο ως κανόνα, ως διαρκές έδικτον, ως διάταγμα και τα σκυλιά δεμένα.
......................................
Κι αν για τους περισσότερους το λιγότερο γίνεται η νέα θρησκεία
για τους λιγότερους το περισσότερο γίνεται η εκ νέου υπερέχουσα ηθική. Στην πραγματικότητα μια ηθική αρχαία όσον και ο κόσμος που συχνά καθιστά νόμιμο το ανήθικο.
Κι όχι μόνον, αλλά υποχρεωτικό για όλη την κοινωνία. Η οποία στρατεύεται έτσι υπέρ των ολίγων,

περισσότερος πλούτος για τους λίγους,
περισσότερη δύναμη,
περισσότεροι πόλεμοι,
περισσότερη προπαγάνδα υπέρ των τυραννίδων και των ολιγαρχιών, περισσότερο σκοτάδι,
μεγαλύτερη καταλήστευση του πλανήτη,

με έναν λόγο λιγότερα για τους πολλούς, περισσότερα για τους λίγους. Αυτό είναι
(εκ νέου διότι είναι αρχαίο) το νέο αμυντικό, δηλαδή επιθετικό δόγμα της άρχουσας τάξης στον θαυμαστό κόσμο της Δύσης και σε όσον απ' τον υπόλοιπο κόσμο ελέγχει, κατέχει, εκμεταλλεύεται. Ολο και πιο πολύ, όλο και πιο απερίσκεπτα...

Με το συγκλονιστικό ποσό των 15 Ευρώ παραπάνω στο μεροκάματό τους αποζημιώνουν οι Ιάπωνες (εργοδότες) τους Ιάπωνες (επιστήμονες κι εργάτες) που εκτίθενται στον ραδιενεργό θάνατο, προσπαθώντας να τον αποτρέψουν...

Δευτέρα, 28 Μαρτίου 2011

Οι βόμβες, το ραντεβού με την άνοιξη και τα χελιδόνια που έχασαν το δρόμο τους


Οι συμμαχικές δυνάμεις εξαπέλυσαν τουλάχιστον 150 ανθρωπιστικές επιδρομές τις τελευταίες 24 ώρες στη Λιβύη για την επιβολή της ζώνης απαγόρευσης πτήσεων βάσει της σχετικής απόφασης του ΟΗΕ, όπως ανακοίνωσε το Πεντάγωνο στις 25 Μαρτίου.
Είναι εκπληκτικό που όλες αυτές οι έξυπνες βόμβες που πέφτουν καταιγιστικά στο λυβικό έδαφος και τις λυβικές πόλεις, δεν αφήνουν θύματα. Τουλάχιστον αυτό έχουμε αντιληφθεί παρακολουθώντας τις ειδήσεις στα ξένα και τα ελληνικά κανάλια.
Ούτε ερείπια, ούτε νεκρούς και κομματιασμένους, τίποτα. Παραείναι έξυπνες αυτές οι βόμβες που ξερνούν καθημερινά τα νορβηγικά, τα γαλλικά, τα καταριανά και τα βέλγικα αεροσκάφη.
Οι βόμβες τους πέφτουν με χειρουργική ακρίβεια κατακέφαλα στον τρελό δικτάτορα, τα παλάτια του και στον εξοπλισμό του.
Κάτι φέρετρα που τόλμησε να δείξει η λυβική τηλεόραση να παραχώνουν σε ομαδικούς τάφους, έσπευσαν οι δημοσιογράφοι της «συμμαχίας των προθύμων» να αποκαλύψουν ότι ήταν άδεια. Επικοινωνιακό όπλο του ανίατου δικτάτορα.

Η πλειοψηφία των αεροπλάνων αυτών που βομβαρδίζουν τη Λιβύη απογειώνεται από τη Σούδα της Κρήτης. (Τα βελγικά απογειώθηκαν απ’ τον Άραξο).
Θλιβερή κατάντια για την Κρήτη, να συμμετέχει στην καταστροφή μιας αδερφικής χώρας.
Υπήρξε μια περίοδος της Ιστορίας, που ελάχιστοι γνωρίζουν, κατά τη διάρκεια της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας (από το 74 πΧ μέχρι το 296 μΧ), όπου Κρήτη και Κυρηναϊκή (το ανατολικό τμήμα της Λιβύης, εκεί που βρίσκεται σήμερα η Βεγγάζη), ανήκαν στην ίδια επαρχία, Επαρχία Κρήτης και Κυρήνης. Είμαστε τόσο κοντά άλλωστε, ένα αυλάκι νερού μας χωρίζει.
Η Ρωμαϊκή επαρχία «Κρήτη και Κυρήνη»
Θα ‘ρει μια μέρα όταν η επιχείρηση των ευγενικών συμμάχων λήξει επιτυχώς με τον αποκεφαλισμό του παρανοικού δικτάτορα, όταν σβήσει ο καπνός των βομβαρδισμών και κατακάτσει η σκόνη της ερήμου, που θ’ αντικρίσουμε τα ερείπια και τους νεκρούς.

Όμως ποιος νοιάζεται για τους νεκρούς μπροστά στην αποκατάσταση της δημοκρατίας και της τάξης κι όσο για τα ερείπια, αυτά θα αποκατασταθούν σε χρόνο ρεκόρ από τις οικοδομικές εταιρίες των συμμάχων που κλείνουν ήδη συμβόλαια. Οι οποίες είχανε και κάτι πτώσεις εργασιών και τζίρου τελευταίως, με την κρίση!  Ευκαιρία να ρεφάρουνε...

Το ξέρω είχατε κι εσείς ραντεβού με την Άνοιξη...
Την ίδια όπως πάντα μέρα, στις 21 του Μάρτη...
Όμως δε θα ‘ρθει!
Ένας πύραυλος Τόμαχωκ πέρασε μέσα απ’ την καρδιά της...
Το είπαν μόλις στις ειδήσεις...
Και τα λουλούδια της σκέπασαν τάφους ανοιχτούς.
Εκεί πέρα, στην καυτή έρημο της Λιβύης...  Θεοδοσία Κατριτζιδάκη

Υ.Γ. Πάμε στοίχημα πως φέτος τα χελιδόνια θ’ αργήσουν να ‘ρθούν απ’ τα μέρη εκείνα;
Τα σμήνη των θυμωμένων αεροσκαφών θα εμποδίσουν την επιστροφή τους προς τη θερινή τους κατοικία. Χελιδόνια προς το παρόν, αναβάλλονται.

Κυριακή, 27 Μαρτίου 2011

Κι εγώ σε γυρεύω σαν μοιραία λύση και σαν Ανατολή...


Καλημέρα!
Αφιερωμένο σ’ ένα μακρινό φίλο που του αρέσουν τα ανοιξιάτικα πρωινά  παρέα με το τραγούδι των πουλιών και που κάτι μου λέει πως δεν καπνίζει...
Το τραγούδι πάντως, θα του αρέσει.
Το βίντεο είναι από: aeriko2008
Πρωινό τσιγάρο

Στίχοι: Άλκης Αλκαίος
Μουσική: Νότης Μαυρουδής
Ερμηνεία: Χορωδία ομίλου Πατραϊκής Μαντολινάτας και μικτής χορωδίας
(Αφιερωμένο στο Μάνο Λόιζο).

Χαράζει η μέρα και η πόλη έχει ρεπό
στη γειτονιά μας καπνίζει ένα φουγάρο
κι εγώ σε ζητάω σαν πρωινό τσιγάρο
και σαν καφέ πικρό και σαν καφέ πικρό.

Άδειοι οι δρόμοι δε φάνηκε ψυχή
και το φεγγάρι μόλις χάθηκε στη Δύση
και ‘γω σε γυρεύω σαν μοιραία λύση
και σαν Ανατολή και σαν Ανατολή.

Βγήκε ο ήλιος το ράδιο διαπασών
μ' ένα χασάπικο που κλαίει για κάποιον Τάσο
κι εγώ σε ποντάρω κι ύστερα πάω πάσο
σ' ένα καρέ τυφλών σ' ένα καρέ τυφλών.

Σάββατο, 26 Μαρτίου 2011

ΟΧΙ δε συμμετέχουμε στη μαζική βλακεία! Ανάβουμε όλα τα φώτα!


ΛΕΜΕ ΟΧΙ ΣΤΗ ΒΛΑΚΕΙΑ.
"Ώρα της Γης 2011", η μεγάλη απάτη!
Tο Σάββατο 26 Μαρτίου, στις 20:30, ανάβουμε ΟΛΑ τα φώτα στα σπίτια μας, όλες τις ηλεκτρικές συσκευές, διαδηλώνουμε μ’ αυτό τον τρόπο εναντίον της βλακείας, εναντίον της μαζικής ψυχολογικής επιβολής.
Αρνούμαστε την υποκρισία αυτών που κερδοσκοπούν ρυπαίνοντας τον αέρα με τα φουγάρα τους, δολοφονώντας το περιβάλλον με τη ραδιενέργεια της «πράσινων» πυρηνικών που έχουν σπείρει σ’ όλη τη γη, αυτών που ρίχνουν «οικολογικές βόμβες» στη γειτονιά μας, αυτών που κατάντησαν τον πλανήτη μας μια τεράστια μπάλα που από τη μια μεριά της ξεκουφίζουν τα σπλάχνα και την αδειάζουν παίρνοντας τους θησαυρούς της κι απ’ την άλλη μεριά κάνουν μια τεράστια τρύπα για να χώσουν μέσα τα σκουπίδια τους.
Κι όλα αυτά από απληστία. Για όλο και μεγαλύτερο κέρδος!
Είμαστε ενεργοί πολίτες κι όχι κοπάδι!
Ο πλανήτης θα σωθεί όταν συνειδητοποιήσουμε ότι: «δε βασιλεύουμε πάνω στη φύση, όπως κάποιος που βρίσκεται έξω από αυτήν, κατακτητής που βασιλεύει πάνω σ’ ένα ξένο λαό, αλλά ότι της ανήκουμε με τη σάρκα μας, το αίμα μας και το μυαλό μας» Φ. Έγκελς, Διαλεκτική της Φύσης

Ο πλανήτης θα σωθεί όταν άνθρωποι και φύση μπουν πάνω από τα κέρδη των αρπακτικών θηρίων της οικονομικής ολιγαρχίας.
Και σε καμιά περίπτωση ο πλανήτης δε θα σωθεί από ακτιβιστικές αηδίες και βιβλιαράκια με πράσινες συμβουλές που πλασάρουν οι διάφοροι περιβαλλοντοκάπηλοι για να κονομήσουν.

Παρασκευή, 25 Μαρτίου 2011

Η Ελλάς ευγνωμονούσα

Θεοδ. Βρυζάκης: "Η Ελλάς ευγνωμονούσα"
Τούτη τη μέρα στοχάζομαι
τους προγόνους μου χωρίς πατρίδα.
Εκείνους τους λίγους τρελούς που βγήκαν στα βουνά χωρίς όπλα, χωρίς ανταλλάγματα και παζαρέματα με μόνο κίνητρο αυτό της ελευθερίας.
Τις έρημες πόλεις, τα καμένα νησιά. Τους ξεσπιτωμένους.
Τα αντίποινα.
Τους χιλιάδες ραγιάδες, τους προσκυνημένους, τους προδότες.
Αυτούς τους λίγους φωτισμένους που προσπάθησαν να μορφώσουν τους σκλαβωμένους γιατί πίστευαν πως παιδεία, ελευθερία και γλώσσα βαδίζουν μαζί πλάι- πλάι.
Τούτη τη μέρα στοχάζομαι
τους ξένους εχθρούς
τους ξένους φίλους.
Τα αρπακτικά της ευρωπαϊκής πολιτικής και τους χιλιάδες γνήσιους φιλέλληνες, σ’ ολόκληρη την Ευρώπη. Που μάζεψαν λεφτά και όπλα, έγραψαν για συμπαράσταση των σκλαβωμένων, ήρθαν και πολέμησαν στο πλάι μας και έδωσαν τη ζωή τους.
Για την ελευθερία ενός ξένου λαού. Μόνο από αλληλεγγύη και ανθρωπιά.
Τούτη τη μέρα στοχάζομαι
τους αγωνιστές της Ρούμελης και του Μωριά. Τον Κολοκωτρώνη, τον Καραϊσκάκη, τον Ανδρούτσο, που συκοφαντήθηκαν, κυνηγήθηκαν, βασανίστηκαν ή σκοτώθηκαν από χέρι αδερφικό.
Την προδοσία και τη διχόνοια..
Την απληστία, το μίσος, τον αλληλοσπαραγμό.
Τούτη τη μέρα στοχάζομαι
κείνη την ελεύθερη πόλη, πολιορκημένη από παντού. Το Μεσολόγγι. Ακούω την αδύναμη φωνή των πεινασμένων και το βρόγχο των μελλοθανάτων. Τα κουρασμένα βήματα των παιδιών. Τον αέρα που βρωμάει μπαρούτι και καμμένη σάρκα.
Τούτη τη μέρα στοχάζομαι
πως το πείσμα, η πίστη, ο αγώνας, η αφύπνιση των προσκυνημένων ακόμα και με τη βία,
ο αγώνας, 
ακόμα κι όταν οι μάχες είχαν χαθεί,
μπορούν να οδηγήσει έναν λαό στην ανεξαρτησία.
Ή μήπως ήταν το θαύμα;

Τρίτη, 22 Μαρτίου 2011

Ο Καντάφι, η δημοκρατική Δύση και η Αφρική μια “γιορτή του πόνου”, μόνιμα κάτω από 1 δις πληθυσμό.

Από: Θράξ Αναρμόδιος  
Τα πετρέλαια θέλουν. Δεν τους έπιασε κόψιμο τους δυτικούς τώρα, ούτε για τους Λίβυους, ούτε για τις ελευθερίες τους και τα δημοκρατικά τους δικαιώματα, ούτε καν αν ζουν ή αν πεθαίνουν.

Κι έτσι παρακολουθούμε τον ηγέτη (τρομάρα του) της Σοσιαλιστικής Διεθνούς (τρομάρα της) και πρωθυπουργό μας (τρομάρα μας) να στέλνει μαχητικά αεροπλάνα της ελληνικής πολεμικής αεροπορίας, από αυτά που όταν τα παραγγείλαμε κονόμησαν όλοι μα όλοι οι βρωμύλοι οι δικοί μας και οι δικοί τους,  ενάντια στον στρατό του Καντάφι, επίσης επιφανούς και μη εξαιρετέου μέλους της Σοσιαλιστικής Διεθνούς. Σε ένα επικίνδυνο πολεμικό παιχνίδι που ξεκίνησαν να παίζουν οι διεθνείς εγκληματίες στην γειτονιά μας, και που ανάγκασαν και την ταπεινωμένη χώρα μας να πάρει μέρος. Την χώρα μας που έχει να πολεμήσει με αφρικανό από την εισβολή του Ιμπραήμ στην Πελοπόννησο το 1825. Ολα τα τραγελαφικά μαζί. Ενα τσίρκο του φόνου και του κέρδους.

Ολοι αυτοί οι ευαίσθητοι κυβερνήτες της δύσης δεν έβγαλαν τσιμουδιά όταν το 1994 οι Χούτου έσφαξαν 1.500.000 Τούτσι στην Ρουάντα. Πήραν τον ΟΗΕ τους, το παιδί για όλες τις βρωμοδουλειές τους, και αποχώρησαν από την Ρουάντα, την ώρα της μεγάλης σφαγής, την οποία φυσικά και μπορούσαν να αποτρέψουν με χίλιους τρόπους. Αλλά δεν ήθελαν. Δεν τους ένοιαζε πρέπει να πω για νάμαι και δίκαιος. Κι έτσι 1.500.000 άνθρωποι, αφέθηκαν από τους δυτικούς ηγέτες (που να στοιχειώσουν οι νύχτες τους), να σφαγιαστούν. Κι έκρυψαν και το αίμα των αθώων από τις οθόνες μας.


Αυτοί οι ηγέτες της δύσης που φυσικά και “έκαναν μόκο” σε κάθε παρανομία και έγκλημα των δυτικών μεγαλο-εταιριών στην Αφρική. Τότε που η Shell, που ρουφάει το πετρέλαιο και το αίμα της Νιγηρίας με το καλαμάκι, γενοκτονούσε την φυλή των Ogoni (δώσαν στους Ogoni ένα Νόμπελ για παρηγοριά, Λογοτεχνίας ή Ειρήνες θα σας γελάσω) το 1990.
Αυτοί οι ηγέτες της δύσης που επέτρεψαν στις φαρμακευτικές τους να κάνουν το πιο χοντρό παιχνίδι με την υγεία των αφρικανών και να απομυζούν τα συστήματα υγείας και των πιο εξαθλιωμένων αφρικανικών χωρών. Που ευλόγησαν τις πωλήσεις των χαλασμένων και ακατάλληλων παιδικών τροφών των εταιριών τροφίμων τους. Που κατέκλεψαν τον πλούτο των αφρικανικών εθνών.

Αυτοί οι ηγέτες της δύσης που είναι υπεύθυνοι για κάθε λιμό (πείνα) και για κάθε λοιμό (αρρώστεια) για κάθε λυψειδρία, και για κάθε πουλημένο δικτάτορα που πήρε την εξουσία σε αφρικανική χώρα. Από την άγρια εκμετάλλευση της αποικιοκρατίας των Γάλλων, των Βέλγων, των Αγγλων και των Ολλανδών (το αυγό του φιδιού) πέρασαν τον ωκεανό αυτό του πόνου, την Αφρική, στην φρίκη των δικτατόρων τους, και των εμφυλίων τους.
Ουτε που μπορούμε να φανταστούμε τα υπερκέρδη των δυτικών ψυχασθενών από τις πωλήσεις όπλων σε αυτές τις αφρικανικές σφαγές, όπου παιδάκια εκπαιδεύονταν να σκοτώνουν από την πιο τρυφερή ηλικία. Ούτε ίσως που ακούσαμε ποτέ πως για τους αφρικανούς ο 3ος παγκόσμιος πόλεμος εχει ήδη γίνει. Ενας πόλεμος στον οποίο πήραν μέρος 25 στρατοί και άφησε πίσω του 5.000.000 νεκρούς.

Ολα για το κέρδος των δυτικών. Το κέρδος. Βγάζουν κέρδος από κάθε ανθρώπινο πλάσμα που τυρρανιέται να επιβιώσει στην Αφρική, εδώ και ενάμισυ αιώνα. Και κρατούν ολόκληρη ήπειρο μόνιμα κάτω από ένα δις πληθυσμό την ώρα που στις άλλες ηπείρους, εκτός από την γερασμένη Ευρώπη, η πληθυσμιακή έκρηξη είναι στο φόρτε της.

Η Αφρική εδώ και δυο αιώνες είναι κάτω από 1 δις ανθρώπους. Για το κέρδος.

Update: Δείτε τι λέει κι ο αμερικανός στρατηγός στο τέλος του βίντεο, σχετικά με την Αφρική.


Σημ. Οι φωτογραφίες απ' τις σφαγές στη Ρουάντα είναι δική μου προσθήκη. Ψάχνοντας στο Google για να τις βρω, έπεσα στο εξής σχόλιο ξένου ιστολογίου: «Ποτέ στη σύγχρονη Ιστορία, εκτός ίσως από το Ιράκ, δεν έχει υπάρξει τέτοια κτηνωδία αυθαιρεσίας που προκλήθηκε από ανθρώπινα όντα, όπως η γενοκτονία της Ρουάντα. Χωρίς οποιαδήποτε επέμβαση του ΝΑΤΟ, των Ηνωμένων Εθνών ή των ΗΠΑ. Ίσως επειδή δεν υπάρχει καθόλου πετρέλαιο στη Ρουάντα...





Δευτέρα, 21 Μαρτίου 2011

Ανθρωπιστές κατά τη διάρκεια επιχειρήσεων "ελευθερίας" και "δημοκρατίας".

Νέες συγκλονιστικές φωτογραφίες με Αμερικανούς στρατιώτες να βεβηλώνουν πτώματα στο Αφγανιστάν δημοσίευσε το γερμανικό περιοδικό Der Spiegel.
Ήδη ο Αμερικανικός στρατός, ο οποίος προσπάθησε να κρατήσει τις πράξεις αυτές μυστικές, αναγκάστηκε να απολογηθεί δημόσια για τη συμπεριφορά των στρατιωτών του και ξεκίνησε έρευνα για το θάνατο των τριών αμάχων, τα κεφάλια των οποίων κρατούνται σαν τρόπαια, στις αποκρουστικές φωτογραφίες.

«Το γερμανικό περιοδικό Der Spiegel δημοσίευσε σήμερα τρεις φωτογραφίες που βαρύνουν τη θέση αμερικανών στρατιωτών κατηγορούμενων για ωμότητες στο Αφγανιστάν, των οποίων τη δημοσίευση ήθελε με κάθε τρόπο να εμποδίσει το Πεντάγωνο.
Στις δύο από τις φωτογραφίες, δύο αμερικανοί στρατιώτες στέκονται δίπλα στη σορό ενός άμαχου, τον οποίο δολοφόνησε σκόπιμα η μονάδα τους, και τραβούν τον νεκρό από τα μαλλιά, σαν τρόπαιο.

Δώδεκα στρατιώτες της ίδιας μονάδας εδιώχθησαν από τη στρατιωτική δικαιοσύνη και πέντε μεταξύ αυτών αναμένεται να περάσουν από στρατοδικείο.

Σύμφωνα με το κατηγορητήριο, οι πέντε στρατιώτες φέρονται να είχαν οργανώσει για να διασκεδάσουν τη δολοφονία τριών Αφγανών πολιτών την περίοδο μεταξύ Ιανουαρίου και Μαΐου του 2010, στη διάρκεια της αποστολή τους στη νότια επαρχία Κανταχάρ, και μερικοί εξ αυτών είχαν διαμελίσει τα πτώματα και κρατώντας διάφορα μέλη στα χέρια τους φωτογραφίστηκαν δίπλα στους νεκρούς.

Μια τρίτη φωτογραφία δείχνει τα πτώματα δύο θυμάτων, καθισμένα πλάτη με πλάτη μπροστά από ένα τεθωρακισμένο. Σύμφωνα με το περιοδικό, η φωτογραφία βρέθηκε στην κατοχή ενός εκ των κατηγορουμένων.

Το περιοδικό γράφει ότι το αμερικανικό υπουργείο Άμυνας επιδίωξε με κάθε τρόπο να αποτρέψει τη δημοσιοποίηση των φωτογραφιών, καθώς φοβόταν ότι αυτό θα είχε την ίδια συνέπεια με τη δημοσίευση φωτογραφιών που είχαν ληφθεί από τους αμερικανούς φρουρούς στη φυλακή του Αμπού Γράιμπ στο Ιράκ που διέπρατταν βασανιστήρια και μεταχειρίζονταν ταπεινωτικά τους κρατούμενους για προσωπική τους ευχαρίστηση.

"Δημοσιεύουμε μόνο ένα ελάχιστο μέρος, τρεις από σχεδόν 4.000 φωτογραφίες και βίντεο, μόλις αυτό που είναι απαραίτητο για να διηγηθούμε την ιστορία ενός πολέμου που άρχισε με τις καλύτερες προθέσεις, που ήταν η εκδίωξη των τρομοκρατών της Αλ Κάιντα από το Αφγανιστάν, ο οποίος είχε εγκριθεί από τον ΟΗΕ, αλλά που εδώ πολύ καιρό έγινε ένας άλλος πόλεμος", γράφει το περιοδικό». Εφημ. Ημερησία

Κι αν έχουμε αμάχους νεκρούς;


Το κείμενο και η φωτο είναι του Πιτσιρίκου.
Η σύνθεση, δική μου.

Κυριακή, 20 Μαρτίου 2011

...μα ο πόλεμος δεν είναι γνήσια περιπέτεια, είναι απλώς υποκατάστατο. Ο πόλεμος είναι αρρώστια. Όπως ο τύφος. *


*Αντουάν ντε Σαιν- Εξυπερύ, Πτήση στο Αράς.

Σαν σήμερα τα ξημερώματα της 20ης Μαρτίου 2003 ξεκίνησε η επίθεση των αμερικανονατοϊκών δυνάμεων εναντίον του Ιράκ.
Ένας βρώμικος πόλεμος, με μια διάτρητη, γελοία και κατάφορα ψευδή όπως αποδείχτηκε αφορμή: την κατοχή από την κυβέρνηση της χώρας υλικών για παρασκευή πυρηνικών όπλων, «όπλων μαζικής καταστροφής».
Μια μαύρη άνοιξη, που κάθε μέρα που περνούσε μετρούσαμε αθώους νεκρούς, «παράπλευρες απώλειες» σύμφωνα με τους συμμάχους εισβολείς.
Ένας πόλεμος που άφησε πίσω του εκατοντάδες χιλιάδες νεκρούς άμαχους, γυναίκες, παιδιά, γέροντες, μισερομένους, ερείπια και λεηλατημένες πόλεις, κυριολεκτικά «Σοκ και Δέος».
Αμερικανοί πεζοναύτες λεηλατούν το Μουσείο της Βαγδάτης

Ένας άδικος πόλεμος. Που όταν οι απελευθερωτές ολοκλήρωσαν το έργο τους με την κατοχή της χώρας (1η Μαΐου) και την εκτέλεση του ηγέτη της, άφησαν πίσω τους αντί για τη δημοκρατία και την ελευθερία, τον εμφύλιο σπαραγμό.
Θυμάμαι κείνη τη μαύρη άνοιξη. Που κάθε μέρα είμαστε στους δρόμους, στις διαδηλώσεις, μαζί με τα παιδιά μας. Που μας εφεύρισκαν εκείνα καινούργια συνθήματα για να φωνάζουμε. "Μπους αρκούδα, έξω από τη Σούδα", Σπύρος, 6 χρονών.
Που πηγαίναμε στη Βάση και απαιτούσαμε να φύγουν τα ξένα στρατεύματα από τη χώρα μας και να ξαναγίνει η ευλογημένη γη του Ακρωτηρίου, ελληνική.
Μια Μαύρη άνοιξη, ως και τα πουλιά καθυστέρησαν το ταξίδι τους για τα μέρη μας. Πρώτη φορά θυμάμαι τα χελιδόνια να αργήσουν τόσο τον ερχομό τους, τέλη Απρίλη είδαμε τα πρώτα χελιδόνια στον ουρανό.

Το ξέρω πως είναι αδύναμη η φωνή μου. Μπορεί να μη φτάσει ποτέ τόσο μακριά. Όμως  θα ‘θελα να φωνάξω σ’ όλους εκείνους που έχουν θύματα πολέμου από εισβολή στη χώρα τους, ας τρέξουν νωρίς τώρα σύντομα, πριν παραγραφούν τα αδικήματα. Τώρα που είναι ζεστά στη μνήμη τα εγκλήματα και οι υπεύθυνοι ζωντανοί. Όλοι εσείς χήρες, ορφανά, τραυματίες, άνθρωποι με κατεστραμμένες εστίες, πηγαίνετε τους υπεύθυνους στα δικαστήρια. Απαιτήστε αποζημιώσεις, απαιτήστε χρήμα, πολύ χρήμα για τις ζημιές και για τους νεκρούς.
Ιρακινοί, Σέρβοι, Αφγανοί, θέλετε να πολεμήστε τον πόλεμο; Πολεμήστε τον με τα δικά τους μέσα: Κάντε τον πόλεμο ασύμφορο. Κάντε τους να πληρώσουν. Να πληρώσουν αδρά. Αυτό είναι το μόνο πράγμα που θα τους τσούξει και ίσως το ξανασκεφτούν διπλά και τρίδιπλα την επόμενη φορά που θα θελήσουν να εισβάλλουν σε κάποια χώρα, παίζοντας πόλεμο.
Η οικογένειά μου δεν αξιώθηκε να δει ούτε ένα μάρκο από τους απογόνους των ναζί για τη ζωή του πατέρα μου που κατέστρεψαν.
Εσείς φίλοι μου, κάντε το τώρα. Μην περιμένετε τα αδικήματα να παραγραφούν και να σβηστούν μες τη λήθη του χρόνου.

Ίσως με τον τρόπο αυτό καταφέρετε να γλυτώσετε πολλές χιλιάδες μελλοντικών νεκρών. Οι αυριανοί ζωντανοί θα σας ευγνωμονούν.

Υ.Γ. Θεωρώ απίθανο η φιλειρηνική επιχειρηματολογία να αλλάξει τα μυαλά των πολεμοκάπηλων. Όπως δεν τα άλλαξε τόσα χρόνια. Τέρμα τα περιστέρια. Ήρθε η ώρα να μιλήσουν τα έδρανα των δικαστηρίων.

Ελληνική αρμάδα στη Λιβύη: Συμμετοχή σε ληστεία!

Από: DefenceNet
Μια επιχείρηση που σε τακτικό επίπεδο είναι χωρίς ΑΝΣΚ -Αντικειμενικό Σκοπό (και μετά τους βομβαρδισμούς, τι;), ενώ σε πολιτικό επίπεδο θυμίζει περισσότερο ... ληστεία, παρά «ανθρωπιστική επιχείρηση» είναι αυτή που χθες αποφάσισε η κυβέρνηση δια του ΚΥΣΕΑ να εμπλέξει τις ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις. Μία εβδομάδα πριν, το Σάββατο 12/03 δεν υπήρχε ένα σκάφος του Πολεμικού Ναυτικού να εμποδίσει την νηοψία-πειρατεία της τουρκικής κορβέτας κατά του ιταλικού σκάφους που δημιούργησε ένα γεωπολιτικό προηγούμενο ανάλογο με αυτό των Ιμίων στην ελληνική υφαλοκρηπίδα και την δυνητική ΑΟΖ και χθες η κυβέρνηση, ελαφρά τη καρδία, αποφάσισε να στείλει ολόκληρη αεροναυτική δύναμη στην Λιβύη για να κάνουν, τι; Να υπερασπιστούν  τα ιερά και τα όσια κάποιων φυλάρχων-βεδουίνων της βορειοαφρικανικής χώρας!

Και να πολεμήσει εναντίον κάποιων άλλων φυλάρχων-βεδουίνων που υπερασπίζουν έναν ηγέτη τον οποίο μέχρι πριν ένα μήνα όλοι στην Δύση «έγλυφαν», παρά τα δεδομένα εγκλήματά του (Λόκερμπι κλπ).

Πόσο ηθικό είναι να ληστεύεις έναν δολοφόνο με τον οποίο μέχρι χθες συνεργαζόσουν, ενώ είχες πλήρη γνώση ότι επρόκειτο περί δολοφόνου;

Και σε ότι αφορά την ελληνική συμμετοχή για να μιλήσουμε και εντελώς ψυχρά, πόσο έξυπνο είναι να συμμετέχεις σε μία ληστεία, χωρίς να έχεις κανένα όφελος από την λεία; Υπάρχει έστω και ένας που να πιστεύει ότι θα υπάρξει όφελος για την Ελλάδα αν καταρρίψουν τα ελληνικά μαχητικά π.χ. έστω ένα MiG-23; Το πιθανότερο είναι κάποιος τρελός μουσουλμάνος αύριο να μας σκάσει κάποια βόμβα στην πλατεία Συντάγματος για αντεκδίκηση.
Χθες έμαθαν οι δυτικοί και ο πρωθυπουργός μας Γιώργος Παπανδρέου για τον Καντάφι, περί τίνος επρόκειτο; H φωτό που δημοσιεύουμε είναι από την επίσκεψη του Γ.Παπανδρέου πριν μερικούς μήνες στην Λιβύη με δεκάδες Έλληνες επιχειρηματίες. Όλοι μαζί παρακαλούσαν έναν, εν γνώση τους, δολοφόνο, να τους δώσει κανένα ψιλοσυμβόλαιο.

Δεν ήξεραν ότι είχε βάλει βόμβες και είχε σκοτώσει κόσμο στην ντισκοτέκ στο Βερολίνο το 1986; Ότι είχε δώσει εντολή και είχαν πυροβολήσει μια γυναίκα αστυνομικό στο Λονδίνο, μέσα από την πρεσβεία; Ότι είχε δώσει την εντολή να μπει η βόμβα στο αεροπλάνο στο Λόκερμπι, σκοτώνοντας τόσους αθώους; Και όμως, για να πάρουν κάποια συμβόλαια έκαναν τα "στραβά μάτια".

Μέχρι και τον βομβιστή του Λόκερμπι παρέδωσε η Βρετανία, τάχαμου ότι είχε καρκίνο, για να πάρει η BP ένα συμβόλαιο σε πετρελαιοπηγή της νότιας Λιβύης. Και ξαφνικά αποφάσισαν να πάρουν όλο το πετρέλαιο, για να μην ... πληρώνουν μεσιτικά στον Καντάφι. Και επικαλούνται «ανθρωπιστικούς» λόγους.

Στη Ρουάντα που σκοτώθηκαν 1,5 εκατ. άνθρωποι μέσα σε 40 μέρες δεν υπήρχαν «ανθρωπιστικοί λόγοι».

Το φοβερό είναι ότι οι υπερασπιστές της ελληνικής πολεμικής εμπλοκής μιλάνε για «συμμαχικές υποχρεώσεις». Δέχθηκε επίθεση καμια χώρα του ΝΑΤΟ; Κτυπήθηκαν συμμαχικά στρατεύματα; Εν πάση περιπτώσει πάμε να απελευθερώσουμε καμιά χώρα όπως έγινε με το Κουβέϊτ το 1991; Εισέβαλε κάποιο κράτος με ολοκληρωτικό καθεστώς σε δημοκρατική χώρα, όπως έγινε το 1950 στη Κορέα και πρέπει να υπερασπιστούμε τον ελεύθερο κόσμο; Όχι βέβαια!

Απλά διαθέτουμε όπλα, ανθρώπους, εγκαταστάσεις και πόρους για να πάρουν οι άλλοι τα συμβόλαια των πετρελαίων.

Εκεί έχει φτάσει η αλλοτριώση της εξωτερικής μας πολιτικής: Να μην υπερασπιζόμαστε τα εθνικά δικαιώματα, αλλά να πολεμάμε ως αποικιακά στρατεύματα. Αλλά αυτό είναι ύβρις με την αρχαία έννοια. Και η ύβρις τιμωρείται από τον Θεό...

Σάββατο, 19 Μαρτίου 2011

Τα πρόθυμα γουρούνια είναι πιο καλά γουρούνια

Μέχρι χτες είμαστε τα γουρούνια (pigs) της Ευρώπης. Οι αποτυχημένοι συγγενείς που κανείς δεν ήθελε να ξέρει. Οι διεφθαρμένοι, αναξιόπιστοι, τεμπέληδες, βουτηγμένοι στα σκατά Ευρωπαίοι πολίτες. Που μας κάνανε χάρη οι πλούσιοι και αξιοπρεπείς εταίροι μας και που μας μιλούσανε καλά καλά.
Από σήμερα μας ζητάνε βοήθεια, να τους εξυπηρετήσουμε να τους συνδράμουμε στη μάχη που σχεδιάζουν ενάντια στο διεφθαρμένο καταπιεστή Λίβυο ηγέτη, που δολοφονεί τους κατοίκους της χώρας του και τη Δημοκρατία.
Στην επιχείρηση «εκδημοκρατισμού» της αφρικανικής χώρας. Όπως αντίστοιχα έκαναν με τον παράφρονα που κυβερνούσε το Ιράκ το 2003. Κι έκτοτε το Ιράκ βιώνει μέρες δημοκρατίας, ευημερίας και ελευθερίας.

Κι οι δικοί μας ψοφοδεείς και οσφυοκάμπτες ηγέτες συμφώνησαν να συνδράμουν τους εταίρους μας που μας έχουν διαολεμένη ανάγκη, με όποιο τρόπο μας ζητηθεί. Περάστε κύριοι, απ’ τον αέρα μας, απ’ τη θάλασσά μας, πάρτε και τη Σούδα μαντάμ. Μήπως θέλετε και καμιά φρεγάτα; Σας κάνουν και τέσσερα F-16. Καλά είναι, εσείς μας τα πουλήσατε.

Καμιά διαπραγμάτευση, κανένα παζάρι. κανείς να ορθώσει το ανάστημά του που ακουμπάει το πάτωμα και να τους πει:
Οι άνεργοί μου φτάνουν το ένα εκατομμύριο, οι γριές πεινάνε, τα παιδιά δεν έχουν σχολειά γιατί τα ‘κλεισα  για να ξεπληρώνω τα δάνειά σας. Θέλετε να περάσετε απ’ τη χώρα μου; Θέλετε τη Σούδα; Θέλετε βοήθεια; Στάξτε το παραδάκι.

Κι είναι ιδανική στιγμή για παζάρεμα τώρα που οι «σύμμαχοι» έχουν την κωλοπιλάλα να σώσουν τα διαφυγόντα κέρδη των εταιριών τους, συγνώμη τους εξεγερμένους Λίβιους, ήθελα να πω.

Αλήθεια οι «ειρηνευτικές δυνάμεις» του ελληνικού στρατού που επιχειρούσαν σε αποστολές εκτός συνόρων, σε Κόσσοβο, Αφγανιστάν, Σομαλία και που στοιχίζανε περί τα 500 εκατ. ευρώ ετησίως, γύρισαν πίσω στη χρεοκοπημένη πατρίδα; Να επιχειρήσουν σε πιο επείγουσα κατάσταση, σε ειρηνευτική αποστολή εντός της χώρας, π.χ στη διανομή συσσιτίου στους απόρους συμπολίτες μας.

Υ.Γ1. Τις χιλιάδες  ξεσπιτωμένων Λίβυων πολιτών που θα ζητήσουν καταφύγιο σε ασφαλές μέρος ως "λαθρομετανάστες", φαντάζομαι θα τους μοιραστούν ισομερώς οι ευρωπαϊκές χώρες που σχεδιάζουν την επιχείρηση εκδημοκρατισμού της πατρίδας τους...
Υ.Γ2. Η Σαουδική Αραβία που εισέβαλλε στο Μπαχρέιν, μια χώρα ανεξάρτητη, δε θα πάτε να την συνετήσετε; Δε σας ενεργοποιεί τα δημοκρατικά και φιλελεύθερα αντανακλαστικά σας; Μπα! Άλλωστε η Σαουδική Αραβία δεν είναι Ιράκ και το Μπαχρέιν δεν είναι Κουβέιτ.
Ειρηνευτική βόμβα
Κι ενώ προσευχόμαστε να μη μας έρθει εδώ στην Κρήτη κανένας πύραυλος με αυτόγραφο του Καντάφι πάνω, ας ακούσουμε το παρακάτω τραγούδι.
Τότε που οι αγωνιστές είχαν φωνή, είχαν τιμή, είχαν αρχίδια.
Ο Πανουργιάς μιλάει στον Καραϊσκάκη. Τραγούδι απ' την ταινία: "Οι Ιππείς της Πύλου".
Έτσι μου είπαν να σας τα πω.
Στίχοι - μουσική: Νίκος Καλογερόπουλος. 
Ερμηνεία: Βασίλης Παπακωνσταντίνου.

Το βίντεο είναι από:

Παρασκευή, 18 Μαρτίου 2011

Ο εφιάλτης της πράσινης ενέργειας

Γύρω στους 153 πυρηνικοί αντιδραστήρες βρίσκονται διάσπαρτοι στο ευρωπαϊκό έδαφος.
Το παρήγορο και αισιόδοξο είναι ότι απαγορεύτηκε το κάπνισμα στους δημόσιους χώρους των χωρών αυτών και επιτρέπεται η ραδιενέργεια που κάνει καλό στην υγεία.

Οι παρακάτω φωτογραφίες είναι αφιερωμένες σ’ όλους τους υπέρμαχους υπερασπιστές της ειρηνικής χρήσης της πυρηνικής ενέργειας, τους προπαγανδιστές της πράσινης ενέργειας, της πράσινης ανάπτυξης και της πράσινης  βλακείας.
Τερατογενέσεις μετά το πυρηνικό δυστύχημα του Τσέρνομπιλ.
Γαμώ το σπίτι σας και την πυρηνική σας ενέργεια!!!!




Και κάτι τελευταίο. Η κοπέλα αυτή είναι η Μις Τσέρνομπυλ 2004:

Τετάρτη, 16 Μαρτίου 2011

Επιμήκυνση φορτίου


Αυτή είναι η εικόνα που παρουσιάζει ο ελληνικός λαός
μετά τη φαεινή ιδέα του συμπαθούς αγωγιάτη, να ελαφρύνει λίγο,
το τελευταίο πακέτο.
Ο αγωγιάτης έβγαλε το φορτίο, το ξανασυσκεύασε αλλιώς,
κάνοντάς το πιο μακρύ.
Ο γάιδαρος όλως παραδόξως,
μετά το μάκρεμα του συγκεκριμένου πακέτου,
κλάταρε.

Δευτέρα, 14 Μαρτίου 2011

Αποποίηση κληρονομιάς τώρα


Από: Antinews 

Του Strange Attractor

Είχα έναν θείο έξω καρδιά. Τη γλεντούσε τη ζωή του. Που τον έχανες που τον έβρισκες … στα γούστα πάντα ήταν! Ζωή χαρισάμενη. Μέχρι που πέθανε. Και αντί για κληρονομιά, τα παιδιά του έτρεχαν και δεν έφταναν. Ο μακαρίτης χρωστούσε παντού. Τα γούστα του ήταν όλα με δανεικά. Κάλπικα. Για αυτό και μετά το θάνατό του,  έσπευσαν όλοι να κάνουν αποποίηση κληρονομιάς. Όχι μόνο  τα παιδιά του, αλλά μια ολόκληρη οικογένεια, ακόμη και οι συγγενείς μέχρι  τρίτου βαθμού! Τόσο καλά.

Κάτι ανάλογο ζούμε και τώρα, σε ένα πιο γενικό επίπεδο. Όπου η Ελλάδα είναι ο θείος μου ο ερημοσπίτης. Που ζούσε μεν στα γούστα, αλλά ζούσε με δανεικά κι αγύριστα. Και τώρα που έσκασε το κανόνι, τώρα που οι πιστωτές μας ζητάνε τα λεφτά τους, εμείς τρέχουμε και δεν φτάνουμε. Και εδώ δεν υπάρχει η λύση της αποποίησης κληρονομιάς. Ή μήπως υπάρχει;

Συγγνώμη δηλαδή, αλλά αν έχω καταλάβει καλά, για μια-δυο δεκαετίες (και αν) ζήσαμε το όνειρο. Δεν λέω, ωραία ήταν. Και τα ευρωκύπελλά μας, και τις Ολυμπιάδες μας, και τα ταξίδια μας στο Μπαλί για τη κυρά Κούλα, και τα θηριώδη τζιπ σε κάθε γκαράζ, και άλλα πολλά κι ωραία.

Το ότι στο Μπαλί η κυρά Κούλα πήγε με διακοποδάνειο αποπληρωτέο σε 72 δόσεις, ή το ότι η Καγιέν του Βαγγελάρα αγοράστηκε με αέρα κοπανιστό, μικρή σημασία έχει. Σημασία έχει ότι έζησε, έζησαν, και ζήσαμε το όνειρο. Και τώρα κάποιοι θέλουν τα λεφτά τους πίσω.

Όμως τι είμασταν και τι είμαστε; Ουκ να λάβεις παρά του μη έχοντος. Δεν παράγουμε ούτε πατάτες πια. Κι από βιομηχανία; Ούτε καρφίτσα.  Οπότε τι κάνουμε; Αν ακούσουμε τον Γιωργάκη και τους λοιπούς μνημονιακούς, σκάμε και σκάβουμε. Πολύ ωραία, δεν αντιλέγω, στο κάτω κάτω, μπορεί να μην τα φάγαμε μαζί, μπορεί να μην έφαγα γερά με δυο μασέλες, μπορεί να μην κατάφερα να αγοράσω μέγαρο φάτσα στην Ακρόπολη, μπορεί και να μην είχα καν παίξει τους μισθούς μου στον …Λαναρά. Συμμετείχα όμως στους πανηγυρισμούς για το θρίαμβο της Λισσαβόνας, αισθάνθηκα κοσμοπολίτης το καλοκαίρι του 2004, και χαιρόμουν που έβλεπα παντού ΕΛΔΕ, κοχίμπας και versace. Αισθανόμουν μπρούκλης στο Μανχάταν. Άρα, συμφωνώ να πληρώσω (έστω τις αμαρτίες άλλων). Είμαι large. Εξάλλου, ήμουν συνένοχος δια της σιωπής μου, καλά να πάθω.

Έλα όμως που με βάση τα συμφωνηθέντα του Γιωργάκη, το κοστούμι της αποπληρωμής θα τραβήξει χρόνια. Κι όταν λέω χρόνια, εννοώ πολλά. Κάποιοι απαισιόδοξοι μιλάνε για καμιά τριανταριά. Και άντε καλά, σε τόσα χρόνια εγώ δεν θα είμαι ούτε καν ανάμνηση, παρά σε δυο τρεις ανθρώπους. Όσο κι αν θέλω να βοηθήσω στην αποπληρωμή. Τα παιδιά μου όμως τι φταίνε; Γιατί να φορτωθούν το άχθος των λαμόγιων;
Τι φταίνε τα σημερινά πιτσιρίκια να πληρώνουν εσαεί, και να μη μπορούν να σηκώσουν κεφάλι;  Γιατί θα πρέπει να τους κληροδοτήσουμε μια αλβανοποιημένη μπανανία; Επειδή κάποιοι που ζούσαν με και για τις μίζες, αποφάσισαν τώρα να επιβάλλουν δημοσιονομική πειθαρχία; Τι μας λέτε; Και που ήταν όλοι αυτοί την εποχή της μίζας; Εξορία;  Μήπως απουσίαζαν στο Μπαλί; Δεν νομίζω. Κυβερνούσαν. Εσείς κύριοι  τα φάγατε, τα παιδιά μου θα τη πληρώσουν;

Μήπως λοιπόν τα παιδιά δεν πρέπει να δεχτούν αυτή τη μοίρα που τους επιφυλάσσουμε; Και επειδή είναι μικρά ακόμη, και δεν έχουν δικαίωμα υπογραφής ή δικαιοπραξίας ή πως αλλιώς το λένε, μήπως πρέπει να αναλάβουμε εμείς πρωτοβουλίες. Μήπως πρέπει να κάνουμε εδώ και τώρα αποποίηση κληρονομιάς. Κι άσε μετά τον Γιωργάκη και όποιον άλλον θέλει να τρέχει και να μη φτάνει. Και πως γίνεται η αποποίηση; Στο ΚΕΠ της γειτονιάς μας; Μάλλον στο συμβολαιογραφείο της κάλπης. Άλλη λύση δεν βλέπω. Εκτός και αν μας προλάβει το πεζοδρόμιο. Με συνοπτικές διαδικασίες.

Όπως και να έχει: Ως εδώ  και μη παρέκει. Αποποίηση κληρονομιάς Τώρα! Πάση θυσία. Αλλιώς την φάγαμε κουμπάροι…


Ξεπουλάμε!!!!

Διαλέξτεε!!
Πωλούνται σε τιμή ευκαιρίας!
Έχω νησιά, έχω παραλίες. ΔΕΗ, ΟΤΕ!
Διαλιέξτεε!!
Ό, τι πάρεις, πενήντα!
Ξεπουλάμεεε!!!
Ξεπουλάμε πατρίδα Αlfonso- Α.N.D.

Το βίντεο είναι από:

Σάββατο, 12 Μαρτίου 2011

Οι όμηροι, μια σπείρα απαγωγέων και οι διαπραγματευτές.


Κρατούμαστε όμηροι εδώ και ένα χρόνο από μια διαβόητη σπείρα απαγωγέων.
Πληρώνουμε με συνέπεια ακολουθώντας τις εντολές τα λίτρα στους απαγωγείς, αλλά εκείνοι δε μας ελευθερώνουν.
Οι διαπραγματευτές που έχουν αναλάβει να μας σώσουν, μετά από σκληρές διαπραγματεύσεις, πετυχαίνουν να παρατείνουν την ομηρία μας για άλλα 7,5 χρόνια.
Δεν μας ελευθερώνουν! Για άλλα 7,5 χρόνια οι δικοί μας θα συνεχίζουν να πληρώνουν λίτρα.
Αλλά οι διαπραγματευτές παρουσιάζουν σε εμάς και τις οικογένειές μας, ως επιτυχία το γεγονός ότι οι απαγωγείς δε μας σκότωσαν!

Κατόπιν τούτου είμαστε υποχρεωμένοι να τους ευχαριστήσουμε κι από πάνω.

Σημ. Δεν υπάρχει καμία εγγύηση ότι μετά την πάροδο της 7ετίας, ή νωρίτερα, οι απαγωγείς δε θα μας σκοτώσουν. Για στυγνούς κακοποιούς πρόκειται.

Παγκόσμια Ημέρα κατά της Λογοκρισίας στο Διαδίκτυο


Σήμερα 12 Μαρτίου γιορτάζεται η Παγκόσμια Ημέρα κατά της Λογοκρισίας στο Διαδίκτυο

Η Παγκόσμια Ημέρα κατά της Λογοκρισίας στο Διαδίκτυο καθιερώθηκε το 2009 με πρωτοβουλία των «Ρεπόρτερ Χωρίς Σύνορα» (RSF), μιας δημοσιογραφικής οργάνωσης με έδρα τη Γαλλία, ταγμένης στην υπεράσπιση της ελευθερίας της έκφρασης. Γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 12 Μαρτίου για να μας υπενθυμίσει ότι υπάρχουν χώρες που λογοκρίνουν το Ίντερνετ και στερούν από τους πολίτες τους το δικαίωμα στην έκφραση και την ενημέρωση.

Στη χώρα μας που βρίσκεται υπό ψήφιση ο Νόμος Καστανίδη, που ποινικοποιεί την ελευθερία του λόγου και της έκφρασης και την ελεύθερη διακίνηση ιδεών με το πρόσχημα της προστασίας πληθυσμιακών ομάδων, με το αγαθό και φιλάνθρωπο περίβλημα του αντιρατσισμού, που διώκει αυτεπάγγελτα οποιονδήποτε εκφραστεί με διάθεση «εχθροπάθειας» εναντίον οποιουδήποτε, ας μας βάλει σε περισυλλογή η σημερινή ημέρα.

Το πιο διάσημο θύμα της λογοκρισίας στο Διαδίκτυο που κυνηγήθηκε όχι από καμιά τριτοκοσμική χώρα (Ουζμπεκιστάν, Κορέα ή Βιρμανία), αλλά από την πολιτισμένη Δύση, είναι ο σαραντάχρονος Αυστραλός ιδρυτής του Wikileaks, Τζούλιαν Ασσάνζ.
Ο Julian Assange, κρατείται σε φυλακή του Λονδίνου από τις 7 Δεκέμβριου κατόπιν ενταλµατος σύλληψης που έφτασε από τη Σουηδία, όχι για τις αποκαλύψεις που δημοσίευσε μέσα από την ιστοσελίδα του για τα έργα της αμερικάνικης εξωτερικής πολιτικής και τους διαπλεκόμενους ανά τον κόσμο ηγέτες, αλλά για «σεξουαλικά εγκλήµατα!»

Free Julian Assange!