Κάπου υπάρχει ένα νησί...

Κάπου υπάρχει ένα νησί...
Κάπου υπάρχει ένα νησί....

Τρίτη, 21 Φεβρουαρίου 2012

Έτσι όπως φτάνει το βράδυ πικρό, άνοιξε την πόρτα σου, άνοιξέ την....

Είναι στιγμές που νιώθεις να πνίγεσαι, να βουλιάζεις σε ένα απέραντο πηχτό σκοτάδι.
Ειδικά όταν πλησιάζει η νύχτα. Παρατημένος στον καναπέ, με τα μάτια να κοιτούν αφηρημένα την οθόνη. Δίχως να περιμένεις κάτι καλό να σου αναγγείλουν.
Περιμένεις στωικά να σου ανακοινώσουν πως η εκτέλεσή σου δεν πήρε αναβολή.
Αν νιώσεις πως χάνεσαι κάτι τέτοιες ώρες, όπως πλησιάζει το βράδυ πικρό 
κι όλα σου 'ρχονται στο νου: 

 
Μην κλείνεις την πόρτα σου το βράδυ ή το πρωί ή ολάκερη τη μέρα. Άνοιξέ την διάπλατα.
Πού ξέρεις; Κάποιος από 'κει έξω σε χρειάζεται. Κάποιον από εκεί έξω τον χρειάζεσαι.
Βάλτον στη ζωή σου ή στην καρδιά σου και θα δεις...
Ένα χέρι που απλώνεται, μια αγκαλιά, ένα δεύτερο πιάτο στο τραπέζι, 
ζωή μοιρασμένη κι ο Χριστός στη συντροφιά...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου