Κάπου υπάρχει ένα νησί...

Κάπου υπάρχει ένα νησί...
Κάπου υπάρχει ένα νησί....

Παρασκευή, 2 Ιουλίου 2010

Όλα του τα πλούτη ένας Σκαραβαίος



Αφιερωμένο:

Σε όλους εσάς που πιστεύετε πως όλοι είναι ίδιοι.

Σε όλους εσάς που εξουσία σημαίνει: απληστία, αρχομανία, κυνισμός, καταθέσεις, χλίδα, λιμουζίνες, πισίνες και φρέσκες γκόμενες.

Σε όλους εσάς που μουρμουρίζετε πως κι οι αριστεροί αν αναλάμβαναν ηγετικές θέσεις, δε θα ξέφευγαν απ’ τη νομοτέλεια αυτή, τα ίδια θα έκαναν. Δεν είδες τη Δ. το Β. το Χ. την Ψ., γνωστούς αστέρες της ημεδαπής και αλλοδαπής.

Και σε όλους εμάς που δεν σταματάμε να αναζητάμε πρότυπα, ας είναι και στην άλλη μεριά του Ατλαντικού. Γιατί τα δικά μας σε τούτο τον τόπο τα δολοφόνησαν μαζί με τον Καποδίστρια, πάνε διακόσια χρόνια τώρα.

Αναδημοσιεύω από: Κυρ. Ελευθεροτυπία 20 -6-2010

Ποιος είναι ο «Πέπε», ο πρώην Τουπαμάρος και νυν πρόεδρος της Ουρουγουάης

Το μοναδικό περιουσιακό του στοιχείο είναι ένας Σκαραβαίος. Ένα σαραβαλάκι μοντέλο του '87. Υπεραρκετό, ίσως, για έναν προλετάριο, όχι όμως και για αρχηγό κράτους.

Κι όμως, αυτά είναι όλα κι όλα τα υπάρχοντα που αναφέρονται στη φορολογική δήλωση του Χοσέ Μούχικα, του προέδρου της Ουρουγουάης. Ο «Πέπε», όπως είναι το χαϊδευτικό του, ο πρώην αντάρτης των Τουπαμάρος, που τον περασμένο Μάρτιο ορκίστηκε πρόεδρος της χώρας του, φαίνεται πως συνεχίζει να κάνει αντάρτικο, με το δικό του τρόπο.

Τίποτα πάνω του δεν συνάδει με το κλασικό πια προφίλ του πολιτικού που επιχειρεί να συνδυάσει την εξουσία με το εύκολο χρήμα. Και στα 75 του, είναι μάλλον πολύ αργά για να χαλάσει. Ζει σε ένα μικρό αγρόκτημα έξω από το Μοντεβιδέο, την πρωτεύουσα, καλλιεργώντας τα λουλούδια του και τα λαχανικά του κι εκεί σκοπεύει να παραμείνει. Από την πρώτη μέρα που ανέλαβε τα καθήκοντά του, δήλωσε ορθά κοφτά ότι το προεδρικό μέγαρο θα το χρησιμοποιεί μόνο για τις επίσημες συναντήσεις και εκδηλώσεις. Ακόμα και για τις μετακινήσεις του σπάνια χρησιμοποιεί το σαραβαλάκι του.

Προτιμά το ποδήλατο, που έχει γίνει και το σήμα κατατεθέν του. Γραβάτα δεν έχει φορέσει ποτέ στη ζωή του. Ούτε καν τώρα, που δεξιώνεται τους διάφορους επισήμους. Απαρνήθηκε τον προεδρικό του μισθό και ζει με το μισθό της γυναίκας του και από χρόνια συντρόφισσάς του στους πολιτικούς αγώνες, της Λουσία Τοπολάνσκι, η οποία είναι γερουσιαστής. Το ίδιο πνεύμα λιτότητας έχει επιβάλει και σε όλη την κυβέρνηση. Κομμένες, είπε, οι αυξήσεις στους μισθούς βουλευτών και υπουργών, οι λιμουζίνες και όλη η χλιδή με έξοδα του κράτους.

Στην εποχή της ρεμούλας, της μίζας και των off shore, όλα αυτά ακούγονται ουτοπικά, ενδεχομένως και γραφικά. Με τη διαφορά ότι ο Χοσέ Μούχικα προέρχεται από διαφορετικά μήκη και πλάτη και από μια πολιτική κουλτούρα που εξακολουθεί να πιστεύει ότι ένας άλλος κόσμος είναι εφικτός. Ο αντάρτης-πρόεδρος της Ουρουγουάης είναι από τους λίγους εναπομείναντες εκπροσώπους μιας αριστεράς που ξέρει να αλλάζει χωρίς να μεταλλάσσεται και να συνδιαλέγεται χωρίς να ξεπουλιέται. Δεν μιλάει για «συγκλίσεις», αριθμούς και δημοσιονομικά ελλείμματα, αλλά για κοινωνική ισότητα, περισσότερη εργασία, μεγαλύτερους μισθούς και συντάξεις, καλύτερη δημόσια υγεία και παιδεία και άλλα τέτοια «ξεπερασμένα». Ωραίος ο Πέπε. Οχι «ωραίος ως Ελλην», όπως λέγαμε παλιά. Ωραίος ως Ουρουγουανός.

5 σχόλια:

  1. Αν τα καταφέρει να παραμείνει μέχρι τέλους αντάρτης θα κάνει ωραίο δίδυμο με τον άλλο φτωχοδιάβολο επαναστάτη τον Τσε Γκεβάρα που κι αυτόν δεν τον πλάνεψε η δόξα της εξουσίας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. http://sibilla-gr-sibilla.blogspot.com/2010/07/blog-post_8579.html

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Καλώς όρισες στη μεγάλη μας γειτονια.Σου εύχομαι καλές μπλοκότσαρκες.Έχει το ενδιαφέρον της,η περίπτωση του "Πέπε" αλλά τι είναι αυτά που λες φαντάζεσαι στη θέση του τον Τσοχατζόπουλο,τον Πάγκαλο η όποιον απ΄τους σημερινους μας ηγέτες;...
    Νομίζω ότι θα έχουμε την ευκαιρία να τα λέμε.
    Καλό σου απόγευμα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Λύκε,
    σε βρίσκω πολύ συγκαταβατικό. Εγώ όπως θα διάβασες πάνω αριστερά, λέω: γιατί όχι; Άλλωστε εγώ είμαι πολύ ρεαλίστρια- διεκδικώ το αδύνατο.

    Σίβυλλα,
    ευχαριστώ από καρδιάς.

    Black Bedlam,
    ευχαριστώ! Μ' έκανες και γέλασα με τα συγκεκριμένα εδώδιμα παραδείγματά σου. Εγώ πάλι έχω υπόψιν μου κι άλλους από 'κει κάτω. Όπως τον ωραίο τρελό τον Τσάβες και τον Ραφαέλ Κορέα. (Γι' αυτόν θα τα ξαναπούμε αργότερα).

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Είσαι βέβαιη ότι διεκδικείς το αδύνατο κι όχι τη βόλεψή σου?

    ΑπάντησηΔιαγραφή